2 Kasım 2021

Strese iyi gelen şeylerden en az bir kaçını yapıyor olmak bile yetmeyebiliyor bazen. Ufaktan örgülere başladım çünkü yeni birşeyler denemek için ne gücüm var ne de isteğim var. Bildiklerimden yol alıyorum yine, ah bu kolaycılık diycem ama başka her şey zorsa bazen kolayına kaçmak en doğrusu diilmidir?

Gitti gidiyor diyerek gözüne bakarken ufak uzanışlar, hayata tutunuşlar var benim bezelye çiçeğimde.

Ağacı niye yok ettim ki hayıflanmaları içindeyim.

Yeni okumalar var bekleyen, hergün bugün başlayayım diyorum güneş göz kırpıyor hoop ben yürüyüşe çıkıyorum. Dışarı atasım var sürekli kendimi. Sabah o kendi saatim geçti mi yemek-ev işi vs döngüsü başlıyor ve çıkamıyorsun. Mutfaktan bekleniyorum zaten şimdi :/

1 Ekim 2021

Günler geçiyor Ekim'in ilk günü. En güzel renk tonlarını görebileceğimiz günler. Yine bir son, biraz hüzünlü.
Yarım işlerin varlığı eski alışkanlıkları yad etmek isterken pek işe yarıyor. Bir kaç motif yapıp bırakıyorsun, ufak ufak da olsa uzun soluklu oyalayıcı bir iş, şahane. Ben ki bir zamanlar başladığını bitirmeden huzur bulamazken şimdilerde geniş geniş çalışmayı huzur sayıyorum. Değişiyoruz.

Geçen sefer ki rafine şekerliden sonra bu defa bol kuru meyveli şekersiz kurabiye, yulaf ezmesi ile. Belli bir tarifi yok muz ezerek içine kuru meyveleri katıyorum, muz kurabiye hamuru görevini görüyor, şekil verip pişiriyorsunuz.

El işiyle şu ara çok haşır neşir olmasam da takibi bırakmıyorum. Geçtiğimiz gün bunu gördüm bayıldım, deneyecek enerjiye şu an sahip değilim ama bir kenarda dursun. Model buradan.

15 Haziran 2021

Uzun bir aradan sonra tekrar merhaba. Biraz tuhaf hissediyorum, hatta yabancılık çeker gibiyim. Zaten aralıklı giden blog buluşmalarımızı bu defa epey abarttım sanırım. 

Sıkıldıkça baktığım sosyal medya etkisinde ördüğüm bir takım su şişeleri, cüzdanlar ve çantalar oldu. Örmem desem de bir tane daha patchwork örgü battaniyem de bir köşede arada bir dürtülmek suretiyle devam etmekte. Yapacak daha iyi birşey yok. Bazen düşünüyorum daha işlevsel olarak hayata karışsaydım eminim daha farklı olurdu diye. Bildiğim bir şeyde ondan da mutlaka şikayet edeceğim.

Günlerden bir gün falafel. 

İpcilerde eskiden istediğim şeyleri yeni yeni buluyorum. Minik hand made kalbi gibi. Yaptığın elişine ne çok yakışıyor.

Geçtiğimiz Cuma covid aşımızın ilk dozunu olduk. Bir-iki gün çok değil ama dokununca kolda ağrısı oldu. Onun dışında bir etki hissetmedim ben bugün dördüncü gün. Umarım tünelin sonundaki ışık yanıltmaz. Aşıyı yapmış ülkelerde yeni varyantların etkisi ortaya çıktıkça savaşın çabucak bitmesi söz konusu değilmiş gibi ama neyse ki biteceğine dair umut da yok değil.

Umutsuz olan bu izi bırakanlar..

30 Mart 2021

Bir bahar bir kış gidiyoruz Mart ayının da sonuna geldik. Oğluşum bir yaş daha büyüdü. Benim boyumu aşalı zaten çok oluyor. Bende selvi boylu sayılmam ama büyüdü işte. Zaman geçiyor hemde gayet tatsız, hayat giderek yaşanmazmış gibi. Evde olduğumu çok hissetmezdim önceden bir yılı aşkın zamandır iliklerime kadar hissediyorum ve feci bunalıyorum.

 

Henüz haftasonları açıkken biraz yaşadığımızın farkına vardığımız küçük mutluluk anlarından karlı bir orman bu sefer.

Bizde eseri olmayan kar bir kaç semt sonra ve yukarıda işte böyleymiş. Bize biraz beklemişi denk geldi karın ama olsun beyazlığı çatur çutur yürümesi pek güzeldi.

Her gün yürümeye çalışıyorum. Bir yılın sonunda bende evde oturmaktan nasibimi alıp biraz kilo aldım. Biraz salmıştım tatlı vs. ama şimdi toplamaya çalışıyorum sağlıklı rutinlere dönme çabaları.

Bugün birazcık da örgü ip resmi falan eklemek istedim. İyice unuttum çünkü bunları. Bir ara ne iyiydim örüp duruyordum. Şimdi elime alasım yok.

Geçen yıl dışarı çıkamazken örmüştüm eve teslim yapan ipciden eksikleri tamamlayarak falan bir gayret çalışmıştım. Belki gelir diye ilham perisine kapılar açık biraz da ortada ip örgü bulunduruyorum totem olsun :)

25 Mayıs 2020

Sağlıklı ve sevdiklerimizle yanyana nice bayramlar dileyerek başlamak istiyorum. Bayramın diğer günlerden pek bir farkı olmadığı bir yıl malesef, daha önce çok mu farklı oluyordu, yok o zamanda çok olmuyordu sadece günün adı Ptesi-Salı vs. olacağına bayramın 1.günü, 2.günü oluyordu. Bazen arşivlerden denk geliyorum 30 yıl-40 yıl öncesi de yine kendisinden önceki bayramlara hasretmiş meğer, insanlarda bu özlem hep varmış gibi, bir nebze de olsa içim rahatlıyor sadece bizim devrimizde değilmiş diye.

Ne kadar misafir olamasak, misafir edemesek de çikolatamızı aldım bari bu kadarıyla bayram olsun diyerek sonra ablamdan ev yapımı baklava gelince çok daha mutlu oldum. Bu coşkuyla kalkıp bende bayram sabahına kete yaptım. Üzerimden yine kocaman bir yük kalkmış gibi oldu, kendime şunu deneyeyim, bunu yapayım dediğim herşey birer iş-görev olarak bekliyor sanki beni, görev tamamlandıktan sonra kısa ama güzel bir huzur. Kete fena olmadı ilk yiyenler için ama benim çocukluğumda yiyip beğendiğim Erzurum ketesine çok benzemedi. 

 

Battaniyeden sonra işsizim yine, kitaplara bulaşıyorum ufaktan, geçen akşam çok sıkıldım canım da okumak istemeyince cüzdan ve kalemlik için biçtiğim küçük parçaları arkası-önü tümü yamalı olacak şekilde birleştirdim kumaşları, oldu mu bana nur topu gibi bir patcwork yastık daha. Parmaklarım yeni iyileşti, battaniye üstüne bir de yastık feci deşmişti parmaklarımı. Şükür yeniden dikebiliyorum. 

Havalar birden serinledi, sıcaklara çabuk alışmıştık. Şimdi bir sıcak-bir serin üşütmesek bari.

Çok oluyor şifonyerimi boyayalı ama nedense tam içime sinmedi, rengine alışamadım belki ondan bir türlü buraya eklememiştim. Sanırım alışma sürecini geçirdik artık mavi oldu. Bir zamanlar boyadığım sandalyelerimle takım. Aslında takım meraklısı değilim, her telden çalıyor evde bazı şeyler. Bu yıl hasret olacağız gibi görünen bazı güzelliklere özlem gibi duruyor şimdi odanın bir köşesinde mavi mavi..

19 Mayıs 2020

19 Mayıs Atatürk'ü Anma Gençlik ve Spor Bayramımız Kutlu olsun.. Okulumuzda coşkuyla kutlayamadığımız bir bayram daha. Şu günler çabuk geçse..

 

Battaniyemi bitirdim. Dikişten parmak uçlarım deforme oldu. Ama dikmek benim tercihimdi. O iğne bir kere yer yapınca parmağa ısrarla aynı noktaya batmayı çok seviyor. Dün arka yüzünü de temizledim. Epey ip ucu ve parça iplerin düğümleri vardı. Hepsini yine dikerek yerinde sağlamlaştırıp ip uçlarını kestim. Yıkanıp kış için dolaba kaldırılacak.

Yastığın uçlarda ki açık yerleri için bir çözüm üretemedim olmuyor, bir kumaşın üstüne monte edeceğim öyle görünüyor. Aslında battaniyede de o uçlara püskül veya ponpon olsa mı? fazla mı olur  karar veremedim. İlerleyen günlerde birşeyler düşünürüm belki.

Yarım iş kalmasın modunda örüp işlenmiş tutaçlar kumaş ile tamamlanacaklar. Bugün biraz kararsam da kendimi bişeylerle oyalamayı başardım. Düşünmek bazen feci moral bozuyor. Belirsizlik ve sadece oturup beklemekten başka yapacak birşeyinin olmaması ne kötü. Birde burnunda tüten yerler varsa...

17 Mayıs 2020

Kedi tırnakları güzel güzel açmaya başladı. Umarım bu yıl yine güneş yakmaz, geçen yıl sabah erkenden direk vuran güneşten korumak için her sabah örtü asıyordum. Buna rağmen kurumuşlardı. Bu yıl sıcaklar daha erken bastırmasına rağmen şimdilik iyiler.  Bu fideler daha dayanıklı sanki.

Geçtiğimiz gün bir mutfak bezgini olarak bir güç, bir kuvvet geldi sabahtan aklımda ne varsa pişirmeye başladım. Önce çilekli pasta ile başladım. Hızımı alamayıp yaprak sarması da yaptım. Birkaç gün önce de aşure yapmıştım. Kısaca epey coşkun günlerdeyim. Bu süreçte mutfakla epey bir yakınlaştık, mecburi olarak.

Belli bir tarifi yok, biraz ordan biraz buradan ama ideal birşey çıktı ortaya. Mesela keki ıslak değil, nişastalı olduğu için kuru ama süngerimsi bir kek, krema bulamayınca kreması da unlu ve koyu kıvamlı krem şantili falan. Oldukça karma oldu. Ama çok beğeni topladı. Basit şekilsiz ama leziz diyorum kısaca. Yasak ve nadir yaptığım ne varsa hepsini sıkça yapar olduk.

Ne güzel oyaladı bu örgü beni, elimdeki motiflere göre son sırayı ekleyeceğim. Aslında çok ideal bir boyut değil benim için, sanki diz battaniyesi gibi birşey olacak. Ekleme yapmak mümkün ama şimdilik bu kadarla yetineceğim sanırım. 

Hızımı alamayıp birde yastık başlamıştım. Bugün onları da birleştirdim şimdi son sırayı dikişe uygun hale getirmeye çalışıyorum. Sonrasında aklımda geçen yıl diktiğim kumaş patchwork örtüye bir takım dokunuşlar ekleyeceğim gibi sırada o var.