Bu Blogda Ara

10 Temmuz 2018

Granny square de 170. gün ve yeni motiflerim. Tatsız tuzsuz günler, üzücü haberler kayıplar...
foto buradan

1 Temmuz 2018

161. motife geldik. Geriye az bir motif kaldı. Birleştirme için heyecan yapsam da bir türlü harekete geçemedim. Öylece bekliyorum.
Pazar gününü biraz yürüyüş ve bisikletle değerlendirelim istedik. Uzun uzun gölü izledik. Sıcaktı ama öyle çok bunaltmadı. Bacaklarımıza kara sular inerek eve döndük.

27 Haziran 2018

157. günden merhaba. İşte bugünün motifleri.
Yoğun çanta çalışmalarından sonra biraz duruldum diyemiyorum, şimdilerde motiflerin de azalmasıyla yine kendime iplerimi bitirme çelıncı başlattım. Bu ne zaman başladığımı unuttuğum ama zaman zaman elimden düşmeyen kare battaniyi tekrar örmeye başladım. Bu sıcakta kucağıma bir tomar ateş koymuş gibi olsa da içimdeki örme hissiyatını bir şekilde gidermem gerekiyordu. Pişe pişe örüyorum. İplerin bitişiyle kendisi de nihayet bitecek umarım.
Şu ara sıkılıp minik işler yaptığım çok oldu. Kalp örmeyi denedim öyle gökkuşaklı birşey oldu, bozdum bir takım takıları bileklik oldu falan. Günler gayet fani işlerle geçip gidiyor işte..

23 Haziran 2018

Yeni motiflerim. Bugün 153.
Kağıt ip başta yetmez derken çantam bitip elimde kocaman bir yumak kalınca birde böyle yuvarlak bir şey denemek istedim. Sonra ip yine bitmedi, bende minik bir sepet ördüm ve nihayet ip bitti. 
Çantalarımla pozumu verip kaçıyorum.

21 Haziran 2018

Cam güzelidir kendisi. Gelir kibarca hatırlatır hadi bugün ki yemeğimi verin diye.Sanırım bahsetmiştim yan evdeki çatıda iki gün mahsur kalmıştı farkettiğimiz de de hemen kurtarmıştık, sonra aramızda bir bağ oldu, o zamanlar çılgın bir gençti öyle yaramaz çatılarda dolaşan sonra orda kalan, şimdilerde anne kendisi, yavrularını hiç göremedik inşallah birgün görürüz.
Dün motif maratonu yaptım, yemek de vardı en büyük telaşem odur eğer yoksa bende hiç kalkmadan bütün öğleden sonra ördüm. Bugün 151. motifim ile tekrardan sayıyı yakalamış durumdayım :) İşte yeni çıkan motiflerim.
Ve kağıt ipli çantamı tamamladım. Bu defa örmekten çok dikerken zorlandım. O esnada parmaklar delik deşik oldu, tabi bunda makineyi çıkarmaya üşenip astarı da elde dikmemin payı vardır. Çantanın kendisini kendi ipiyle yine tığlayarak birleştirdim. Astarıma dantel de geçiverdim. Bununla da yetinmeyip birde sapına süs de yaptım artık kullanmaya hazır.

19 Haziran 2018

İnsanın kendini şu çiçeklerin içine atası geliyor, bu nasıl güzel bir renktir. Mahallede tesadüfen geçtiğim sokakta bir evin bahçesi. Manzaramız hep böyle olsa şahane olurdu.
Bazen kıyamayız ama benim bir vakit kıyıp kullanmaya başladığım örtüm. Aslında saklamak mı yoksa keyfini çıkarıp gördükçe ve baktıkça mutlu olmak mı?
Dün sevgili Ezgi  ile buluştuk. Keyifli bir kaç saat geçirdik, kahvemizi içtik. Motif hediyem vardı, Ezgi'nin başlattığı projeme ondan hatıra olacak bir parça katmak ördüğüm battaniyeye özel bir anlam katmış oldu. Motifleri artık birleştirmek istiyorum hatta çok sabırsızlanıyorum.    
Kağıt iplere geçen yıl tövbe etmiştim bileği çok yoruyor diye ama bu yıl bir daha denemek istedim. Bu defa bir modeli yok tek dolayıp batarak çok da sıkı yapmayınca kolumu yormadan örebildim. Bitmesine az kaldı. Yaz için kullanımı rahat herşeyle uyumlu bir çanta olacak umarım.

18 Haziran 2018


Öncelikle geçmiş bayramınızı kutlarım. Bayram tatilinde bomboş Ankara'dan biraz uzaklaşalım biraz yeşillik biraz doğa ile buluşalım dedik Sapanca-Maşukiye taraflarını şöyle bir dolaşıp geldik. Güzel  yerlerdi, yeşillikler muhteşemdi sadece cılız akan ve adını özleten  "Derin Nehir" gibi akarsuların artık yok olmaya yüz tutmuş halleri çok üzücüydü. Birde yabancılarca resmen istila edilmiş gibiydi, her taraf onlarla doluydu, düşündürücü... Belki daha sakin bir zamanda tekrar gitmek güzel olabilir.