28 Şubat 2015

Akşamın boş saatlerinde, kıyıda köşede kalmış ipleri değerlendirme projesi olarak ortaya çıkan danteller. belki bir çay veya kahve saatini şenlendirecek bir sehpa arkaplanı.
Sevgili Smilena hem hamaratlığı hemde yaptığı naif işlerle Cuma projesinde benide gaza getirdi, güllü bir örtüm oldu. Haftasonunuz keyifle geçsin..

26 Şubat 2015


İplerim bitsin bitsin derken, elimin altında işe yarar miktarda hiç ip olmayınca öylece kalakaldım diyebilirim. Kullandığım Kartopu ipler heryerde yok ne hikmetse. Bende alışkanlıklarını kolay değiştirebilen birisi değilim. Şimdilerde bu iplerin izini sürüyorum tüm Ankarada.
Birkaç ton renk edinmeliyim. Atkılardan sonra böyle boş boş olmuyor. Bir parça motivasyon eksikliği, belki biraz gribin etkisi, mevsim geçişi artık ne denirse, ipim yok ama biraz çarpı işi yapayım veya kumaşlarla uğraşayım diyemiyorum.
Sağlık, enerji, keyif.. hepsinden birazcık istiyorum.

25 Şubat 2015

Bu kışı sırasıyla hasta olarak geçiriyoruz. Şimdilerde sıra bende..

23 Şubat 2015

Güzel birşeyler olsa, yarınlara dair, hayata, yaşama dair.......

22 Şubat 2015

 

Artık kar bitmiş hava tahminlerine göre, olsun belki tahminler tutmazsa hazırlıklıyım.

21 Şubat 2015

Günlerden bir gün işte...

20 Şubat 2015


Atkımız bitti.... Sıra benimkinde.

19 Şubat 2015

Sabah günlerdir beklediğimiz manzara karşıladı bizi. Üstüne okullar da tatil olunca tadından yenmedi...

18 Şubat 2015

İpler bitti. Bomboş kalan sepeti tekrardan rengarenk iplerle doldurmaya cesaretin var mı? yokmuş. Sadece Çınar için atkılık bir ip aldım ve geldim.
Dünkü kar atıştırmaları devam etmedi, oysa çok umutluyduk sabah heryeri bembeyaz göreceğiz diye. Şimdi artık biraz örgü, biraz kahve..

17 Şubat 2015

Kar bekliyoruz. Dışarıda uçuşan taneler var, bir azalıp bir çoğalıyorlar. Hava buz gibi ayaz... Havalar soğuyor, sonra mevsim değişip yeniden ısınıyor, çiçek açıyor. Soğuyan kaplerin çaresi yok, bir kere soğudumu kolay kolay ısınmıyor. Tam artık biraz daha biliyorum, öğrendim derken tekrar başa dönüyorsun. Yine görünenin göründüğü gibi olmadığını anlıyorsun. En iyi doğrulara ve en iyi tecrübeye yanlış kararlar vererek geldiğimizi düşünürsek, acaba ilgili yerlere teşekkür mü etsek?

15 Şubat 2015

Bugün daha iyi olmamızın şerefine, birde eski günleri yad edip birlikte kek yaptık.
İpler bitti. Evet bende inanamıyorum ama bitti. Şimdi tığ ile selanik modeline takmış biri olarak kendime birde atkı örmek istiyorum. Birşeylerle uğraşmam lazım yoksa psikolojim iyice bozuluyor.
Evde geçirdiğimiz zamanlarda da gazete, özellikle tv hiçbirşeye bakmak gelmedi içimizden. Acımasızlık, anlayışsızlık, merhametsizlik ne ararsak vardı. Ne diyeceğimi bile bilmiyorum... sözün bittiği yer.

14 Şubat 2015

Boş duramadım yine. Bugün muhtemelen geçen yıl örüp yarım bıraktığım yuvarlak örtüm geçti elime. İllaki kalan ipleri bititreceğim ya hadi şuna devam edeyim dedim. Bereketli iplermiş kabul etmek lazım, sanırım bu örgüyüde tamamladıktan sonra ipleri sıfırlama hayalim gerçek olacak.
Sonrasında yine yeni renkler almadan ya da birşeyler başlamadan duramam heralde.