11 Temmuz 2013

Dün akşam şalımı bitirdim. Son aşama saçaklarda, kuzuyla babası ipleri kesip bana hazırlayınca çok daha çabuklaştı işim. Aslında nasıl bitti bende anlamadım çünkü şu ara inanılmaz bir tembellik var üstümde, içim sıkılıyor bir parça, bunal derya yine atakta, en sıkıldığım anlarda örgüye yüklenmişim anlaşılan.
Hayat akıp giderken bir yerde herşey anlamsız ve yanlış gidiyor gibi geliyor, kalkıştığımız işler yüzümüze gözümüze bulaşmış gibi, en özlemeyeceğinizi zannettiğiniz şeyleri özleyebiliyorsunuz mesela. Hiçbir zaman çözemeyeceğim galiba ben bunu.

6 yorum:

Hindustanka dedi ki...

hi, Derya! The shawl is wonderful! will be so cozy to sit wrapped in it on the sofa with a cup of coffee :)be happy and get well soon!

ADC ŞEKER dedi ki...

güle güle giyin

T.C. Nilgün Komar dedi ki...

hayat çok bayat dimi?

Sihirli Günce dedi ki...

Örgü örmek en iyi terapi:)

Derya Kuzusu dedi ki...

Thank you very much Anna ;)

acd şeker, teşekkürler..

Hayat ne artık gerçekten bilmiyorum Nilgün karanlık koridorlarda kaldım gene :(

sihirli günce; Bu sefer örgü mü terapi oldu yoksa stres mi örgümü çabucak bitiriverdi karıştı :)

mihrimah dedi ki...

çok şık olmuş canım iyi günlerde kullanman dileğiyle.sevgiler.