Bu Blogda Ara

30.03.2015

31 Mart 2015

Tam bir eskiciyim, eskinin sadeliğini, saflığını ve naifliğini seviyorum.
Emayeler nostaljide en en en sevdiğim şey.
Dün arşınladığım sokaklarda yine köşe bucak ara ara göz kırpan tanıdık pek çok şey vardı. En önemlisi yine keyifliydi, huzurluydu. Ne zaman gitsem ve görsem aklımdan geçerdi ama harekete geçmemiştim. Bu sefer hadi dedim. Kolları sıvadım, pek sevdiğim pazenlerden bir etek dikiverdim. Son serin günlere yetiştirdim.
Pek de bilmediğim, dikiş kurallarına bağlı olmayarak, tamamen doğaçlama, beli lastikli bir etek. (Pizza kulesi foto kuzunun oyunu arasında ayırdığı aslında çok da ayırmak istemediği kısa aradan :)

6 yorum:

ebrulikedi dedi ki...

ben de pazenleri pek seviyorum.kayınvalideme diktirmiştim birkaç sene önce pembe çiçekli.ben de giyeyim bari bu kış hiç giymedim.güle güle giy deryacığım

Emine Dikmen dedi ki...

güzel olmuş güle güle giy

TUĞBA'NIN DÜNYASI dedi ki...

Nostalji sevmek harika bir şey deryacım. Pek güzelmiş vardah ve çaydanlığın. Emayeler zaten gönlümüzün yegane parçası:)Ahh izmirde kemeraltında bir emayeci buldum ki ne kada hoş şeyler vardı içerisinde, ama ne yazık ki vakit darlığından ve kış soğuğundan ötürü gidemedim. Yazın daha kolay ve güzel oluyor böyle yerleri gezmek. Pazen kumaşa bayılırım ben de. Güzel görünüyor eteğin. Güle güle giy. Bende yanımda getirmiştim bunun gibi kırmızı bir kumaş, pufumun kumaşı eskimiş lekelenmişti onu kapladım:) Ellerine sağlık. Öpüyorum

Deniz Tanrıöven dedi ki...

Pazenin desenleri yeşili, bir de emaye hepsine hastayım.

Proje Çantası dedi ki...

Etek güzel olmuş. En güzel olan doğaçlama olan bence. Eskiden pijamalarımız pazenden olurdu ve hep eflatun seçtiğimi hatırlıyorum.

Tammy@T's Daily Treasures dedi ki...

I love enamelware. Love all your sweet old fashioned touches around your home. Best wishes, Tammy