Bu Blogda Ara

3.01.2012

Ev hapsi

Yine boş duramadım boyalara attım elimi, kendimce birşeyler düşünüp kapatıcı beyazı elde etme yöntemini de buldum galiba, tabi denemeden işe yarayıp yaramayacağını bilemiyorum, işe yararsa paylaşacağım. Önceki hallerini çekmemişim ama koyu kahve kapkara sehpalardı tahmin etmesi çok zor değil. Şimdi mavi oldular elimdeki tek renk mavi olduğu için, aslında beyaza doğru gidişte ilk renk açılışını yapmış oldum şimdi, beyaz rengi deneyene kadar böyle mavi mavi kullanacağım. Şu ara eve gelenlerin şaşıracağı kesin. Mavi sehpa mı?
Bir zamanlar yani bir işimin olduğu günlerde, işe giderken, içinde olduğum dolmuşun otobüsün camından o çevredeki evlerde camının önünde sıcak içeceklerini yudumlayıp, oturan insanların yerinde olmak isterdim hep ben soğukta sokaktayım ve işe gidiyorum diye isyan ederekten, şimdi o cam önünde oturanlardanım işte, bazen neyi çok isteyeceğimize dikkat etmek gerekiyormuş demek ki. Arada bir şikayetçi olsamda evde olmaktan, aslında çok da kötü değil dürüst olmam gerekirse, doğumundan itibaren hep yanındaydım oğlumun bundan dolayı çok mutluyum, okula başlamasıyla evde olmanın benim için daha farklı bir hal alacağını umuyorum.
Şimdilerde o da benden farklı değil. Dikiş odasına kurduk masasını, bazen o bir masada ben kendi masamda uğraşıyoruz, arada bir didişiyoruz, sıkılıyoruz, kış mevsimi arkadaşlarla da rahat rahat biraraya gelinebilen bir dönem değil, ya biz hasta ya onlar derken beraberiz hep ana-oğul, böyle böyle geçecek galiba bu soğuk günler.

10 yorum:

Ecehan dedi ki...

Ekonomik olarak bir zorunluluk yoksa bir annenin en büyük lüksü evde olmak diye düşünenlerdenim. Kızlarım küçükken ben de ara vermiştim ve her anını büyük bir keyifle hatırlıyorum. Senin yazdıklarını okurken aldığım keyifte o günlerin güzel esintileri gibi çoğu zaman. Çok benzer şeylerle karşılaşıyorum sayfanda.
Sehpa çok şirin olmuş. Cemil İpekçi de burada bir tasarım evi açtı ve bütün plastik saksıları aynı maviye boyattı, görünce onu hatırladım ;-)
selam ve sevgilerle,

ebrulikedi dedi ki...

inan ben de şu an evde olmak için neler vermezdim.nöbetçiyim yine:(
oğlunla birlikte olmak zor zamanları olsa da dünyadaki en güzel şey bence.çok şanslısın:)

Nazan dedi ki...

Ben bu duyguyu yıllardır yaşıyorum Derya.Özellikle yağışlı ve karlı havalarda bir de hastaysam çok zor işe gitmek.Bazende kaçış, kurtuluş.Yine de oğluşlarım büyürken daha çok yanlarında olmak isterdim.Onun yerine 2 yaşından sonra onlar memur oldu, her sabah kreşe geldiler benle..Neyse her şeyin olumlu yanından bakmak en iyisi.Sehpanın mavisini çok sevdim.Ferahlık veriyor insana.

tack dedi ki...

bende sendenim deryacım...evde olmak hem iyi hem kötü... ama çınarcık okula başlayınca sende işe başlamasan bile kurslara filan gidersin ..ben ancak bu sene başlayabildim... :)sehpan süper olmuş mavi rengin hastasıyım bende..bende bir kutu beyaz su bazlı plastik boya aldım 2.5 lt lik şimdilik kursda boyadıklarıma kullanıyorum ama evdeki eşyalara çok kötü bakıyorum benimde koyu kahve eşyalarım...hatta sehpamızın modeli aynı..:)
bu arada kapatılıcılıkta ne kullanıyorsun merak ettim canım...

Sihirli Günce dedi ki...

Bizde çok sıkılıyoruz şu aralar.Peri okuldan gelir gelmez sıkıldım nidaları atıyor.Bende bir an önce bahar gelsin,yaz gelsin diye dua ediyorum.
Sehpanın rengi ne kadar güzel olmuş.İnsanın içi açılıyor:))))

Derya Kuzusu dedi ki...

Ecehan; Çok açısı var bu konunun, bir yerden bakınca haklısınız bir lüx bu, ama insanın kendisinin para kazanması da ayrı bir keyif, hayırlısı olsun, belki hala birşeyler yapabilirim gibi geliyor kuzu okula başlayınca bakalım kısmet, cemil ipekçiyle zevklerimiz aynıymış demekki :) severim kendisini.

ebrulikedi; Ebrucum çalışıyor olsaydım da muhtemelen senin gibi hissediyor olacaktım, insanoğlu işte,

Nazan; Katılıyorum yazdıklarına Nazancım özellikle kaçış-kurtuluş kısmına, olumlu yanına bakalım evet :)bence oradaki artılar da gözardı edilecek gibi değil, teşekkürler.

tack; Arzucum aklımd akesinlikle kurslar var, bir iş kapısını da zorlayacağım bir bakalım kısmet, sehpalar aynı ha :) kapatıcı diye birşey yok şuan, alıp deneyeceğim şimdiki boyadıklarım eski sandalye boyasında yaptıklarımla aynı, özel birşey yapmadım, iç cephe suz bazlı beyazla, su bazlı renklendirici şu anki.

Sihirli Günce; Peri okula gidip gelince sıkılıyor biz sürkli evde düşünün artık Çınar'ın halini :(
bende dört gözle bekliyorum baharı, hayat demek o ya, teşekkürler..

Harikalar Atölyesi dedi ki...

İnsanın evladı ile olması kadar güzel ne olabilir ki, ne para ne pul herşey boş... Bu günlerinin kıymetini bilmeli insan , kuzu ile çokk güzel günleriniz olsun inşallah. Sehpa çok güzel olmuş, mavisi denizi, denizde yazı hatırlatır insana:) Güle güle kullanın...

anne kaleminden dedi ki...

kış ayları olduğu için böyle hissettiğini düşünüyorum. çünkü bahar ve yaz evde bir çocukla çok güzel geçer :) iki taneyle gene kısıtlanıyor insan cesaret edemiyor dışarı çıkmaya ama 1 taneyle gayet özgür olunur. maddi kaygılar olmasa çoğu annenin evde kalmayı tercih edeceğine eminim :)

PillePalle.... dedi ki...

Your son is so sweet :)
I hope you had a happy christmastime and I wish you all the best in 2012.
Best regards, PiPa

Derya Kuzusu dedi ki...

Harikalar atölyesi; Mutlaka öyle ancak yalnız bir anneyseniz, birkaç saat bile çocuğunuzu emanet edip burnunuzu kapıdan çıkaramıyorsanız o güzel birliktelik inanın zehir oluyor. Zaman zaman böyle olduğu için hayatımda ve önceden çalışan birisi olduğum için o tarifi olmayan bir özgürlük işte onu özlüyorum bazen, bir süre sonra beyaz olacaklar ama o güne kadar mavişler sehpalar :)

anne kaleminden; Olabilir Nihancım, tek çocukla evet daha oldurulabilir oluyor aktiviteler, şahsen rahat sayılabilecek bir işim olsa çalışmayı tercih ederdim mesai saatleri, günleri, ortamı vs..)

PillePalle; Thank you Pipa :) get happy and healthy year for everyone...