Bu Blogda Ara

12.04.2011

Dünden bugüne..

Bu gece albümlere bakıp bakıp duygulanma gecesi, ne çabuk büyüdü de bana arkadaş oldu diye.

6 yorum:

bendeoruyorum.blogspot.com dedi ki...

maşallah.çok sevimli.Allah mutluluğunuzu artırsın.

perimasalim dedi ki...

Öyleler...O kdr hızlı oluyor ki büyümeleri,ne oldu,nasıl oldu,ne zaman oldu?...Anlamak mümkün olmuyor...Bazen sevinçle karşılıyorum bu durumu dediğin gibi,bana arkadaş oluyorlar diye ama çoğunlukla hüzünle...Çünkü bugünleri bir daha gelmeyecek,mümkün değil:(

derya dedi ki...

bendeoruyorum; Teşekkür ederim, amin hepimizin :)

perimasalım; Benim ağırlıklı olarak hep ağlamaklı oluyorum bu da pek normal değil sanki.

SiTare dedi ki...

zaman ne acımasız küçükler büyüyor büyükler yaşlanıyor.oysa hep beklediğimiz bebişlerin kocaman olmaları değil mi.

fatma dedi ki...

Bu zamanlarının tadını dibine kadar çıkarın:) Bendeki ilki şimdi kocaman oldu, boyuma yaklaştı, sarılırken bile şaşırıyorum. Zaten fazlada sarılmayı sevmiyor. Bu yüzden ikincisiyle pek mucuk mucukuz:) Erkek çocuklarıyla genelde 8 yaş sonrası eski tad kalmıyor, yine konuşuyorsunuz, arkadaşlık yapıyorsunuz ama daha dışa dönük bir hayata doğru adım atıyorlar...
Bir arkadaşım, erkeklerin 8-9 yaşdan sonra kazmalaşma dönemi derdi bu duruma:)

derya dedi ki...

Sitare; Aslında haklısınız, küçükken bir büyüse diyordum şimdi büyüyor diye üzülüyorum, yaman çelişkiler içindeyim, insan doğası herhalde.

fatma; Beni zor günler bekliyor demektir, şimdi pek bir iç içeyiz şikayet etsemde, memnunum aslında. Sonrasında dışa dönünce benim kuzu epey bir üzüleceğim demekki