Derya Kuzusu

Haftasonu

2012-02-11T09:15:00.000-08:00

Ulus turunda puantiyeli kalın kumaş buldum, aklımdan ilk geçen pufun kılıfını değiştirmek oldu. Bu haliyle çok daha seveceğimi biliyorum. Dikiş makinesi masadaki yerini alıp, Şubat ayı hediyesini dikmeye başlayacak, arada bunu da halledeceğim.
Hediyeler örgüsüz olmaz deyip, motifli mutfak tutaçı ve iki tanede bardak altlığı hazırladım.
Sağlıklı yaşam derken hayatımızdan pirinci yavaş yavaş çıkardık. Haftada bir ya pişiyor ya da hiç pişmiyor. Bunun yerine bulgur pilavı, özellikle içinde kurutulmuş biber ve patlıcan parçaları var ise veya mercimekli ise keyfime diyecek olmuyor. Bulgurlu versiyonlar bitmek tükenmek bilmiyor tabi, mercimekli köfte, kısır hepsi bayıla bayıla tükettiğimiz yiyecekler.
Hava güneş parlasada çok soğuk. Bugün önce kapalı bir avm gezip, sonra her zaman çıkamıyoruz diyerek birde Ulus'a uğradık. Biraz kumaş biraz yün, sonra doğru ev. Çınar bulduğu her kar tepesinde ayak izi, el izi derken hiçbirini es geçmedi.
Tam dışarı çıkıyorduk ki, posta kutusunda bizi bekleyen sürprizi gördük. En genç bloggerlardan Zeynograf bize muhteşem bir kart, içindeki güzel yazısı ve el emeği doğal taş magnetiyle bizi hem şaşırttı, hemde çok mutlu etti. Zeynocum çok teşekkürler. Kartın ayrı güzel, içinde yazanlar ayrı, minik hediyemiz ayrı ama hepsinden güzeli senin el emeğin olması. Bu sevgililer günü birşey almadım diye üzülmeyeceğim sayende. Güzel yürekli annenin güzel kızları çok teşekkürler..

Tv

2012-02-10T07:09:00.000-08:00

Benim için dedektif dizilerine ilgimin ve sevgimin başladığı zamanlarda en favori dizimdi, şimdi adını hatırlayamamam ilginç, ama dedektif Mösyö Puarro'yu (Hercule Poirot) unutmak ne mümkün. O gün bugündür hep önceliklidir bu tarz diziler, kaçırmamak için gerekli tüm şartları yaratırım.
Bu anlamda en sevdiğim bu sezonki diziler bunlar, sezon sezon değişiyor tabi, No.1 Ladies detective agency benim için en yeni ve alışılageldiklerimden farklı olanı, Botswana'da geçen, sıfır teknoloji ile gerçekleşen gizem çözme olayları. Yerli polisiye favorim belli zaten Behzat Ç, ara da bir de Kanıt'ı izliyorum.

10 Şubat 2012

2012-02-10T03:55:00.001-08:00

Battaniyede (hani sürpriz olan) bir dikiş tutturmanın mutluluğu içinde örmeye devam ediyorum. Bir an önce bitirip göndermek için sabırsızlanıyorum huyum kurusun. Birde arada derede kendimi illaki ve illaki bu motifleri yaparken buluyorum, artık denemeyecek ve kafa yormayacaktım güya ama yinede yapıyorum.
Geçtiğimiz gün arkadaşıma gittiğimizde ikram ettiği kurabiyeyi sevmiştik, herşeyden ilginci tarifiydi. Deneyelim dedik yaptık, yedik ve paylaşalım istedik. Bir yumurtayı çay bardağına kırdık ve oradaki ölçü ne kadar ise (örneğin yarım bardak oldu) yoğurt, şeker, margarin, kabartma tozu, vanilya ve birazcık karbonat ile karıştırıp, un ile hamuru hazırladık. Ne çok yumuşak ne de sert, orta karar olunca, tezgahta açıp kalıplarla kestik, yağlı kağıt serili tepsiye dizip ortalama 10-12 dk üzeri hafif kızarana kadar pişirdik. Çınar mutfakta çalışa çalışa epey usta oldu, artık kekler, kurabiyeler ondan. Bu kurabiye nostaljik bir tarif, arkadaşımın annesi, onlar küçükken yapar, bir kavanoza doldurur, onlarda gelir gider yerlermiş. Hem yedik hem nostalji yaptık, kendisi benim çocukluk arkadaşım olur.
Şu ara büyük bir hevesle bana kitap okuyor Çınar her fırsatta, dün temizlik yaparken, perde asarken, toz alırken. Ben ona okurken aklında kalanları, sayfalardaki resimlerle birleştirip uzun uzun okuyor. Hatta bazen ben uzanıyorum, geliyor başıma oh ne hikayeler ne masallar, o kadar hoşuma gidiyor ki, böyle pamuk olan oğluşum, an geliyor inatçı, huysuz, dediğim dedik olunca nereye gitti benim o pamuk diyerek, nasıl davransam nasıl işin içinden çıksam diye kriz çözümleri arayıp duruyorum.
İkea ile biraz olsun yaklaştım istediğim gibi eşyalara ve mobilyalara. Bloğunu takip ettiğim bu yer ise beni benden alıyor. Sonra ulaşması zor hayallere dalıyorum, bu dükkana dalıp evimi baştan aşağı buradan döşemek gibi. Sonra biraz olsun gerçeğe dönünce, başlıyorum evdeki eşyaları boyayıp, yüz değiştirerek biraz olsun o hayalimdekilere benzetmeye.
Kendimi bildim bileli hep rahat olmayı sevmişimdir. Ama şık hatunlar asla gözümden kaçmaz. Uzun yıllardır spor ayakkabılar ve babetlerden sonra topuklu merakı sardı beni. Dün kü temizlik ayakkabı dolaplarına da sıçrayınca önceki sezonda aldığım ve henüz siftahı olamayn bu ayakkabım çıktı ortaya. Zara ayakkabılar pek rahat değil diye düşünsemde, görünce içimdeki tüketici çılgınlığına yenik düştüm. Nasıl giyerim? nerede giyerim? herşeyden önce yürüyebilirmiyim çok merak ediyorum. Artık kuzucuk büyüyüp kucaktan indiğine göre başlamalı yavaş yavaş diyorum hatta geç bile kaldım.

Bugün

2012-02-09T01:26:00.000-08:00

Bugün ta Kütahya'dan bir paket aldık. Özenle hazırlanmış, bir güzel paketlenmiş, sevgili İlknur hanım'ın bizim için hazırladığı şahane bir hediye paketi. Çınar caillou'lu setine bayıldı tabi, benim patiklerim ise şahane, çok çok teşekkürler, yüreğinize sağlık İlknur hanımcım.
Ankara bugün çok ayaz yine, uçuşan kar taneleri kar değilde, minik buz zerreleri sanki. Sibirya soğukları kapıda gibi haberler duyuyoruz.
Tembellik biryere kadar, bugün elleri kolları sıvadım, ev işlerine girişiyorum. Evimizdeki ferahlığı sağlayıp, sonra yeniden elişlerine konsantre olmam lazım. Ev hallerindeki çemberi baharla beraber kıracağım, biliyorum ki yeniden uyanan doğa, o ılık hava ve güneş otomatikman bana serotonin salgılatacak, ev işleri ve evde olmak beni bu kadar bunaltmayacak ama şimdilik saatlerce mutfakta geçen pişir, yedir, yıka saatleri, evin sürekli bakım ve temizlik isteyen durumu canımı sıksa da, artık yüzyüze gelmeli, evi ve ortamı pirüpak edip bir oh çekmeliyim.

9 Şubat 2012

2012-02-08T10:31:00.000-08:00

TRT'deki "Seksenler" dizisini izlediniz mi? nasıl buldunuz bilmiyorum. Beni hem mutlu eden hemde birparça hüzünlendiren bir dizi. Aslında seksenlerde ben çocuktum, öyle olmasına rağmen, eskiye özlem duyan, antikacılardan, tarihi mekanlardan kopamayan biri olarak her bölümde eskilerden bir tat, bir koku bi birşey buluyorum ben. Duvardaki arap kadın ve adam figürü bizdede vardı, şimdi yanıp tutuşuyorum neden onlar bugüne kalmadı da attık diye. Ne çok şey var çarçabuk harcanıp, yok olan, kalan bir-iki anı ve eşya ise benim için değer biçilemez birer hazine. Zevkler ve renkler meselesi tabi ama hala izlemediyseniz ve merak ettiyseniz Salı TRT1 19:50'de.
Sürpriz battaniye de o kadar çok ör-sök ve dene yaptım ki son olarak ve tabi umuyorum ki beğeneceğim renk ve modelde karar kıldım. Battaniye ile ilgili görüp görülebilecek ilk ve son fotoğraf budur. Dikişte tıkanıp kaldım çünkü kumaş yok, bazen çıldıracak gibi oluyorum. Herşey o kadar ağır ve yavaş ilerliyor ki, dışarı çıkabilmek, çıksan bile istediğin yere gidebilmek bazen aşılması çok zor etaplar oluyor benim için. Hava şartları iyi olsa, biz hasta oluyoruz, biz iyi hava iyi bu sefer kuzuyu ikna edemiyorum. Eskisi gibi değil, eskiden nereye sürüklesem oraya gelirdi, bir şekilde onun gönlünü de yapardım şimdi inatçılık edip istemiyorum deyince çaresiz kalıyorum. 1 Mart itibariyle kreş deneyimini yaşayacağız, gittik, gördük yaşamadan bilinmez ancak bana ilk intiba olarak iyi geldi, yarım günle başlayıp, memnun kalırsak uzatacağız. Ben de yaklaşık beş yıldır ilk defa, beş yıl öncesinde olduğum duruma döneceğim.

Çok bilmişler!

2012-02-08T09:38:00.000-08:00

İnsanlar ve insan tipleri şu ara epeyce dilime dolanıp, beni rahatsız edercesine takıldığım bir konu. Ara ara veryansın ederek, iç dökme yine birçeşit terapi peşindeyim. Çevremiz yedisinden yetmişine, karşısındakine akıl vermeye pek meraklı insanlarla dolu, hatta öyle ki kibarlıktan veya nezaketen insan önce bir dinliyor, içinden "sanane" desede lakin susmak bilmez, bitmek bilmez "şöyle yapsaydın, böyle etseydin"lerin sonu birtürlü gelmiyor. Bu kadar çok bilenlerin neden kendileri için de böyle parlak fikirler üretip uygulamadıkları ise büyük bir soru işareti. Kendilerini ve fikirlerini o kadar önemsiyorlar ki, ısrarcılıkla rahatsız edicilik arasındaki ince sınırın farkında dahi değiller, "hayır" sözcüğü yok zaten lügatlarında. Herdaim sınırları zorlayıp, illaki kendi fikirlerinin doğruluğunu savunup, ısrarla kabul ettirmek istiyorlar hep. Bu tip insanlara ne demek ve hangi kapsama almak gerek acaba? bu kadar densiz olunca kişi, karşısından da iyi bir tepkiyi hakediyor bence. Tabi bu tepkiyi yerinde ve hemen verebilene. Bu açıdan hazırcevap insanları hep takdir etmişimdir.
Oysa ki herkesin kendine yetecek kadar aklı var, biraz saygı gerek hepsi bu..

7 Şubat 2012

2012-02-07T08:50:00.001-08:00

Bir ara çanta satışı yaptığım için Ulus çok sık gittiğim bi yer, Pirinçhan ise sürekli uğrak yerimdi. Her eve dönüşte Çıkrıkçılar veya kaleye çıkan yollar bir güzel arşınlanır, gönlümüzü dağıtıp, gözlerimizi şenlendirip gelirdik eve. Kış günü soğuklar nedeniyle o parıltısı ve canlılığı olmuyor haliyle, ama baharda oralarda olmak çok keyifli. Dört gözle bekliyorum, sağlığımız sıhhatimiz yerinde olursa bolca vakit geçiririz inşallah buralarda. Nedense öyle bir özlem duydum birden.
Bir ev hanımı olarak, sabah programlarına pek düşkün değilimdir, ancak son zamanlarda bazı isimler var ki, geldikleri programları kaçırmamaya çalışıyorum. Bu anlamda biraz gülbenciyim diyebilirim. Stresle oldum olası başedemem pek, strese girdiğim kişilerden, yerlerden, ortamlardan kaçarım ama keşke böyle çözülebilse, geçtiğimiz gün Kızılaydayken hemen aktara uğradım melissa çayı için. İçmeye çalışıyorum, böyle bitki çaylarını kolay tüketemem ama rahatlatıcı, gerilmiş sinirleri gevşetici diyerekten içmeye çalışıyorum, hoş bir limon aroması var ki, bu işleri biraz olsun kolaylaştırıyor.

Mim

2012-02-06T14:51:00.000-08:00

Sevgili Hülya hanım bir mim göndermiş teşekkür ediyor ve cevaplıyorum..

1- Sence çok anlamlı bir söz... " Ne kadar bilirsen bil, söylediklerin karşındakinin anladığı kadardır" Bloğumda da çerçeveletip başköşeye astığım mevlananın bir sözü.

2- Makyajında olmazsa olmazın... Allığım.

3- Uyguladığın güzellik tüyosu nedir... Hiçbirşeye vaktim yok veya canım istemiyorsa sadece allık, insanı gayet sağlıklı, capcanlı gösteriyor bence.

4- En sevdiğin çiçek... Aslında seçmek zor, şu ara nergis.

5- Nefret ettiğin bir şey... Sahte ve yapmacık tavırlar, nankörler.

6- En çok sevdiğin iltifat... Aslında çok iltifat almayı sevmem, genelde de çok pratiksin, çok hamaratsın gibi sözler duyarım.

7- Favori kitabın... Aşk

8- Sana görünüş olarak yakın bulduğun ünlü... Eşim benzerim yok :)

9-Herkesin sevdiği ama senin sevmediğin bir ürün... Düşük bel pantolon, ?

10- Şu an en çok almak istediğin kozmetik ürün... Kozmetiklerle aramız açılalı çok oluyor dipsiz kuyu bu konu bazen hiç bulaşmak istemiyor, basit şeylerle yaşayıp gidiyorum :) ama güzel birkaç parfüm almak isterdim.

Bende paslıyorum cevaplamak isterlerse, anne kaleminden, semi'nin mutlu elleri, Ecehan ve balkavanozum'a yolluyorum..

Arayış..

2012-02-06T06:58:00.000-08:00

Elimdeki işler bitti, şimdi çok sevdiğim bir arkadaşımın bebeği için bir battaniye başlayacağım. Rengini, modelini bana bırakınca, telaş sardı beni haftasonundan beri denemeler yapıp karar vermeye çalışıyorum. Onun beğeneceği gibi olmalı, benim içime sinmeli derken hala başlayamadım. Bir sürpriz delisi olarak, buradan aşamaları yayınlamayacağım ki, eline ulaştığında ilk kendisi görsün. Tek iş beni paklamaz diyerek, bir taraftan da Şubat ayı çekilişi için hazırlıklar yapmaktayım. Gerçi malzemeleri tamamlamadan düşünceden öteye geçemesemde, aklımdakiler şöyle; aplike kumaş yastık, örgüsüz olmaz tabi, örgü bir aksesuar ve belki başka birşeyler daha.

6 Şubat 2012

2012-02-06T06:26:00.001-08:00

Saymadık ama epeydir gezinip dolaşmak için çıkamamıştık. Bugün nihayet attık kendimizi sokağa. Hava durumu bilgilerine göre Salı günü kar yağışı var diyorlar, bizde yeniden eve hapsolmadan önce sabahtan parlayan güneşi değerlendirelim istedik. Kızılay'ın tam ortasında uzun yıllar kapalı kalmış binanın alışveriş merkezine dönüşmüş halini merak ediyorduk, fazla uzaklara gitmeden, çok yorulmadan açılışı burayla yapalım istedik. Bence fena değil, en azından merkezi bir yerde, favori birkaç mağazamın olması iyi birşey bence.
Fast food anlayışından uzak durmaya çalışsak da Çınar pizza'yı çok seviyor. Favorimiz tadım pizza olsa da burada sbarro vardı. Kuzum yine yaptı yapacağını, birkaç lokma aldıktan sonra, anne senin yaptığın gibi pizza kimse yapamaz, ben senin yaptığını daha çok beğeniyorum'a gelen bir cümle kurdu ki, bitirdi beni.
Araya giren hastalıklar ile 6 şubatta başlayan kreşe dair birşey yapamadık yine. Şimdi ayaklandığımıza göre en kısa sürede oraya bir ziyaret gerçekleştirip, bakacağız duruma.
O kadar çok şey bekliyor ki beni alınacaklar, yapılacaklar, temizlenecekler. Sevim teyzemiz gelemiyor, kolları sıvayıp girişilecek kalk gidelim diyen bir ev, sonrasında kafamdakileri gerçekleştirecek malzemeler için, kumaşçılar, hobi malzemecileri dolaşılacak, ihmal edilen bir kaç dost ziyareti yani kısaca bekleyen pek çok iş ve neresinden başlayacağımı bilemeyen tembel ben. Bir geçtiğimiz yıl, birde birinci yaşımız gümbürtüye gitmişti doğum günü kutlaması olarak. Bu yıl yaptığımız cupcake üzerine bile mum yakarak acısını çıkarttı Çınar, haftasonundaki pasta da mumlandı. Büyüdükçe daha bir önemser oldu hatta bu yıl, süslü bir parti istediğini söyledi küçük adam, kendi çapımızda birşeyler yapmak üzere bu konuda da kollar sıvanmayı beklemekte, yine sevdiğimiz dostlarla küçük ama samimi bir toplanma şeklinde.

Haftasonu klasiği

2012-02-05T08:56:00.000-08:00

Uzunca bir ara vermiştim, bugün pasta lafı açılınca kuzum da isterim diye tutturunca, onun öğle uykusunu fırsat bilip hemen koyuldum işe. Malum beraber yapmak epey oyalayıcı ve zahmetli oluyor, özellikle konu pasta olunca çabucak kendim yapmak istedim, kremalama aşamasına yetişti ama. Gerçekten ev yapımı pastanın da tadı başka oluyor, son yaptıklarımı lezzet açısından epey başarılı buluyorum. Eskiden kreması hazır, keki hazır yapardım, şimdiki biraz zahmetli olsada değiyor bence. İyi haftalar..

5 Şubat 2012

2012-02-05T01:07:00.000-08:00

2012-02-05T01:05:00.000-08:00

Can Yücel- Gitmek

Bu günlerde herkes gitmek istiyor
Küçük bir sahil kasabasına
Bir başka ülkeye, dağlara, uzaklara...

Hayatından memnun olan yok.
Kiminle konuşsam aynı şey...
Herşeyi, herkesi bırakıp gitme isteği.

Öyle "yanına almak istediği üç şey" falan yok.
Bir kendisi
Bu yeter zaten.
Herşeyi, herkesi götürdün demektir..
Keşke kendini bırakip gidebilse insan.
Ama olmuyor.

Hani kendimizden razıyız diyelim, öteki de olmuyor.
Yani herşeyi yüzüstü bırakmak göze alınmıyor.

Böyle gidiyoruz işte.
Bir yanımız "kalk gidelim",
öbür yanımız "otur" diyor.

"Otur" diyen kazanıyor.
O yan kalabalık zira...
İş, güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile,
Güvende olma dugusu...
En kötüsü alışkanlık
Alışkanlığın verdiği rahatlık,
Monotonluğun doğurduğu bıkkınlığı yeniyor.
Kalıyoruz...
Kuş olup uçmak isterken, ağaç olup kök salıyoruz.

.......

İkilemler

2012-02-04T09:22:00.001-08:00

resim buradan.
resim buradan.
resim buradan.
İllaki beyazlı ve motifli diye hem söze hemde işe başladığım hiçbir başlangıç devam edemiyor. Nedendir çözemedim ama tam bu işi yapacakken, oturup bununla ilgileneceğime, araştırmaya girişiyorum, biraz daha farklı birşey buluyorum, sonra beyazlı yine beklemede kalıyor. Acaba hep Salı günleri mi niyetleniyorum da bu iş böyle sallanıyor bilmiyorum. Artık her yönüyle düşünür oldum. Sonuç olarak, birkaç motifini yaptığım şekli en alttaki resim gibi olacak, motifler ufak olduğu için biraz daha oyalayıcı tabiki, ilk resme içim ısındı nedense, ikinci hem beyaz hem motif büyük şimdilik böyle gidip geliyorum kendi içimde, biraz daha kuluçkada kalsın iyisimi bu iş bakalım sonra ortaya ne çıkacak, bu arada ben yine dene, yeniden başla, başkasını dene işlerine devam ediyorum.

4 Şubat 2012

2012-02-03T07:25:00.001-08:00

Elimdeki iş bitmek üzere olunca hemen yeni arayışlara başlıyorum. Maazallah elim boş kalır diye korkuyorum heralde. Kalın iple sadece motif eklemeli örgü kaldı yapmadığım. İlk ördüklerim ince olduğu için yeterince sıcak olmuyor ama kalın ipliler inanılmaz kullanışlı ve sıcacık. Galiba motif eklemede klasik kare motiften şaşmayacağım, öyle görünüyor. Başardım, yaptım dediğim yuvarlaktan kareye geçişten artık son kez ve kesin olarak vazgeçtim. Yaptım dediğim ilk motiften sonra denediklerim yine olmadı çünkü, oluyor ama beğeneceğim şekilde değil. Bende zorlama artık derya, bırak eski modelden yap olsun bitsin diyerek son noktayı koydum. Şimdi birleştirme rengi beyaz mı? krem mi? ikilemini çözmem gerek motiflere başladım bile.
Hoşaf çocukluğumda özellikle ramazanlarda vazgeçilmez birşeydi. Sonraları hayatımdan yavaş yavaş çıktı, ben yeniden bu alışkanlığı kazanmaya çalışıyorum. Geçen hafta kuzuya elmalı ve ayvalı, meyveleri çekirdekleriyle beraber doğrayıp, karanfil ve çubuk tarçınla kaynattıktan sonra, ılınınca da keçiboynuzu pekmezi ile tatlandırıp güzel bir hoşaf yaptım. Kuzunun gözü hazır meyve sularında tabi benim hoşafıma burun kıvırsada içirdim bir şekilde.
Birkaç gün yatınca özlemiş oyuncaklarını, iki oyuncak sepetimiz vardır bizim, birisi şu an seçip oynadıkları, diğeri seçilmeden kalanlar, elindekilerden bıkınca diğeri çıkar ortaya, bugün hepsini döktük, toparladık, seçtik oyalandık bir günü daha bitirdik. Sağlıklı ve mutlu haftasonları..

3 Şubat 2012

2012-02-03T00:42:00.001-08:00

Bugüne kadar pek çok battaniye ve yastık ördüm. Hepsini de büyük bir heves ve istekle yapmış olsamda bu ikili benim için çok ayrı. Rengarenk oluşları mı nedendir bilmiyorum ama en sevdiğim bu ikisi diyorum.
Krem battaniyede geriye sayım başladı. Dokuz sıra sonra kenarları örmeye başlayacağım ve tamamlanacak. Ankara çok ayaz ve yağan karlar yerden gitmeden bir yenisi üzerini örtüyor. Ben listelerimi yaptım, alınacak ipler ve diğer malzemeler diye ama bu gidişle uzun süre bekleyecek o listeler. Çınar da ayaklanır ayaklanmaz anne çok sıkıldım demeye başladı bile. Malum, gezginci ikili olarak çok bile kapalı kaldık, ah bahar çabuk gel lütfen. Ilık havası, sokağa çıkınca burnumuza gelen o koku, dışarıdan içeri girmek istemediğimiz günler hadi çabuk gel.. Sardunya son yıllarda en favori çiçeğim oldu, öyle dayanıklı ve azimliki, ne baharı bekliyor filizlenmek için, ne de küsüyor dalı, yağrağı kopunca, toprağa değdiği an, tutunup, kök salıyor hemen, yıllardır aynı saksıyı paylaşıp üç-dört çiçek bir arada olmalarına rağmen, öyle çiçek açtılar ki, artık bu yıl iyi bir düzenlemeyi ve rahat rahat saksıları hakettiler.
Kitabımı okuyorum, öneriler üzerine kitaplığımı karıştırdığımda aynı yazara ait iki kitap daha buldum. Onları da sıraya koydum, okuyacağım inşallah.
Kuzum da annesine elleriyle bir kitap ayıracı yapınca, herşey daha keyifli oldu tabi, o boyadı çizdi, bende koli bantıyla kaplayıp korumaya aldım.
Bugün kaç gündür elimin değipte yapamadığı kahvemi pişirip, keyif yaptım. Bir arkadaşlarım eksikti yanında, sıkıldım, bunaldım, özledim, şöyle yanyana kaynata kaynata bir kahve içmeyi dört gözle bekliyorum. Geçtiğimiz haftalarda tarihi Şengül hamamında yapmayı planladığımız hamam sefasını da kaçırdım ki, içimde taş gibi oturmaktadır hala. Kısmetse onu da yapacağım, gerim gerim gerilmiş beni, pamuk kıvamına getirmesini istiyorum. Dostluk demişken, kitaplıkla haşır neşirken pek sevdiğim Montaigne'den bir pasaj gözüme ilişmişti, paylaşırım demiştim;

"Dost ve dostluk dediğimiz, çokluk ruhlarımızın beraber olmasını sağlayan bir rastlantı ya da zorunlulukla edindiğimiz ilintiler, yakınlıklardır. Benim anlattığım dostlukta ruhlar o kadar derinden uyuşmuş, karışmış, kaynaşmıştır ki onları birleştiren dikişi silip süpürmüş ve artık bulamaz olmuşlardır. Onu niçin sevdiğimi bana söyletmek isterlerse bunu ancak şöyle anlatabilirim sanıyorum: Çünkü o, o idi; ben de bendim. "

Fake world

2012-02-02T06:27:00.001-08:00

Dünya nereye gidiyor diye daha sık sorar oldum kendime. İnsanlar gerçek hisleri ve o hislerin gerektirdiği gibi davranıp daha kaliteli yaşamak yerine, karşısındakini aptal kendini akıllı sanarak, yapmacık davranışlar ardına sığınmış yalan dünyalar yaratmışlar. Bana göre birşey ya siyahtır ya beyaz. Oysa şimdilerde grilerin yoksa çok zor yaşamak, sahte insanların sahte dünyalarına katılmak, oynadıkları oyunu izleyip, inanıyormuş gibi yapmak, tüm bunların farkında olmak ancak bunca cambazlığın içinde çaresiz aptalı oynamak. Aslında gereken çok şey değil, sadece biraz dürüstlük, biraz empati..

Ortaya karışık

2012-02-02T05:00:00.000-08:00

Hem blogda hem kendimizde dağıtmamız gereken ortama şöyle karışık birşeyler ekleyip başlayalım istedim. Şu ara inanılmaz bir robot sevgisi hakim bana. Bu resmide bir vakit internetten kaydetmişim, sıkıcı biliyorum kaynak veremiyorum muhabetti ama öyle gerçektende. Bahar gelse antikacı ve eskicileri bir talan etsek belki rastlarız böyle oyuncaklara kim bilir?
Battaniye veya yastık hangisini bitirsem kenar işleri hep düşündürür beni ne yapsam nasıl yapsam diye, eski arşivlerden iki resim buldum benim bile unuttuğum, malum örgüde gaza getiren blog oldu ikinci adımız. O zaman birde kenar örgülerine dair iki örneğimiz olsun şöyle.

2 Şubat 2012

2012-02-02T01:08:00.001-08:00

Birkaç gün uzak kaldık blogdan. İyileşmeye çalışıyoruz, hergün ilerleme kaydediliyor sabretmek gerek aslında. Kare örtüden sonra elime birşey alamamış, kitabımla kafamı dağıtmaya çalışmıştım. Şu günlerde vakit buldukça kısa kısa da olsa bir iki sıra örerek rahatlıyorum. Örgü bana hep iyi gelirdi ama bu derece ilaç olacağı aklıma gelmezdi, hala şaşırıyorum gerçi.
Yine yazılası, söylenesi o kadar çok şey var ki. İnsan kendi derdinin yanında birde aslında olmaması gerekli pekçok şeyle de mücadele etmek zorunda kalıyor. Hayat tuhaf, bu tuhaflıklar içinde kendi hayatına ve yaşamak istediğin şekline sahip çıkabilmek ve istediğin gibi bir yol çizmekse neredeyse imkansız oluyor bazen. Şu ara fazla vaktim olmadığı ve açıkcası zaten sıkılmış canımı daha fazla sıkmamak adına es geçmeyi tercih ediyorum ama içim dolu.
Yirmidört saatimiz günün çoğunluğu çizgi film, kısa kısa boyama aktivitesi yemek molaları ve tabiki uyku ile geçiyor. Hepsinde eşlik ediyorum bende, sırt sırtayız yine.
Geçtiğimiz haftalarda hayatımda bir ilk yapıp ilk defa kendisine dokunup denemeden bir alışveriş yapmıştım ve çok memnun kaldım. Unutmadan ekleyeyim ve benim gibi denememiş olanlar, tereddüt edenler varsa diye yazmak istedim. Gelenler beni fazlasıyla memnun ve mutlu etti.

Ocak ayı talihlisi

2012-01-30T23:42:00.000-08:00

Ocak ayı şanlslı ismi 23. yorumun sahibi Gamze Demir oldu, tebrik ederim Gamze hanım, mail adresime adres bilgilerinizi gönderin lütfen. Random.org'a yabancıyım ama kişi sayısını girip belirle dedik ve yorumlarda ilk yorumdan itibaren sayarak çıkan sayının sahibini buldum.

Bu ay sağlık sorunları nedeniyle çekilişimizi bu şekilde yaptık. Aslında ben eski tip, yaz karıştır çeki seven biriyim ama geciktirmeden söz verdiğimiz gün yapabilmek adına random'dan yardım aldık. Kuzum için endişeli, kaygılı günler saatler geçirdik, atlattık çok şükür şimdi sonuçlarını beklemekteyiz. Başlamak bitirmekten daha zormuş, annelik çok çok zormuş, hayatta kolay olan birşey yok ama zor taraflarla burun buruna gelip, yaşamak çok daha zormuş.

Yünlerin talihlisi

2012-01-29T00:23:00.000-08:00

Üçüncü yorumun sahibi, kazanan isim Zeynep hanım. Tebrik ederim, lütfen bana e-mail adresimden ulaşıp adres bilgilerinizi iletin..

27 Ocak 2012

2012-01-26T13:33:00.001-08:00

Beraber uzun süreli oyun oynayamayınca, malum ben oyun özürlü bir insanım, sarılıyoruz, kalemlere ve kağıtlara. Boya, kes, yapıştır derken vakit geçirmeye çalışıyoruz. Bu kuzunun muz ağacı, gerçek muzu kalıp yapıp, çizip, kesip boyadığı muzları. Tabi iki taneden sonra sıkıldı boyamada benden biraz destek aldı. Ocak ayı çekilişinin hediye paketini hazırladık beraber, üzerine bir kart hazırlayayım istedim, renkli kartonlarımız kalmamış, oğluşum hemen benim için bir tane boyayıverdi, kartımızı yaptık beraber. Bir ara bulup dolap düzenleme işine girişince yarım işlerden oluşan bir yığın ip ve örgü parça çıktı ortaya. Bazen böyle yapıyorum, yetişemediğim veya devam etmediğim örgüler oluyor benimde, bunlar pek bir her telden ama yinede "ben bu parçaları isterim ve onları birşeye benzetirim" diyen üçüncü yorumun sahibine göndereceğim fotoğrafta görünenleri.

26 Ocak 2012

2012-01-26T07:49:00.000-08:00

Kare battaniyeyi bitirdim. Ebatı 120x120 cm oldu. Rahatça üzerinize örtebiliyorsunuz.
Kenarları klasik şekilde girintili çıkıntılı olsun diye bu şekilde yaptım. Bu tığlamanın bir adı olmalı ama ben bilmiyorum. Şimdi sıra düz krem renk olanda. Onun üzerinde de ne çok fikir değiştirdim. Bugün yine aklımdan o şekilde değilde farklı olsun diye birşeyler düşündüm kenarlara bordo-krem ile motif mi geçsem, dümdüz devam mı etsem dedim, ne yapacağımı bilmiyorum.Uzun süredir elime kitap alamayışımdan bahsedip duruyordum, yeni tanıştığım bu blog sayesinde kitaplıkta kuzu kuzu duran bu kitaba başladım.

Karlı günler

2012-01-25T03:44:00.000-08:00

Dün akşam saatlerinden itibaren çok güzel görüntüler vardı Ankara'da. Beyaz örtü yerden kalkmamıştı ki, bir kat daha geldi, ama ne kat. Lapa lapa kar yağdı. Sokak lambasını pencere önünden her geçişte duraklayıp izledim. Bir fotosunu çekemedim ya ona yanarım. Emektar makinem "o kadar da değil" der gibiydi, çekemedi tabiki. Ertesi sabah sıkı sıkı giyinip çıktık sokağa, Çınar oynadı bir süre, iki kardanadam diktik, biraz yuvarlandık, hep pencereden bakarak çıkmıyor tadı, o gıcırtıyı duymalı tabanlarda, gömülüp yürümeli yollarda.

Ocak Ayı çekilişi

2012-01-24T13:22:00.000-08:00

2012'nin ilk çekilişi biraz gecikmeli oldu, malum hastalıklar geçidi nedeniyle. Ocak ayı hediyeleri; kare motifli örgü, volkswagen temalı aplike yastık ve robot işlemeli lavanta kesesi, katılmak için bu posta ay sonuna kadar yorum bırakmanız yeterli. 1 Şubatta çekilişi yapacağız. Yastık biraz aceleye geldi, itiraf etmeliyim :) Herkese bol şans..

23 Ocak 2012

2012-01-23T06:53:00.001-08:00

Elimde devam eden işler şu anda bu ebatta. İkisi de aynı anda ilerliyor. Üstteki kare örtüden ne kadar çok ördüm, hepside bittikten sonra hem rengi hem de yapısıyla hayalimdekine yaklaşamadığı için hep yeniden yeniden örme isteği duyuyordum. Galiba en içime sinen bu oldu. Kare battaniye de artık kenarların kıvrılmaması için her iki yöndenden örüyorum, tek taraflı olunca kıvrılıyor köşeleri, krem olanı başlangıçta biraz sıkı örmüşüm, sonrasında da epey gevşettiğim içim resimlerde biraz yamuk-yumuk görünüyor battaniyeler, ama ılık bir ütünün üstesinden gelemeyeceği bir durum değil.
2012 hastalık açısından şaka gibi bir yıl benim için. Artık hastalık yazıları yazmak istemediğim için kısa keseceğim hatta bazılarını pas geçtim o kadar yani. Pazar günkü kartopu macerası bana patladı. Aynı günün akşamından itibaren ardı arkası kesilmeyen hapşırıklara boğulurken, sabah şapır şapır damlayan bir burun da eklenince tam oldu. Ne diyeyim hakkımızda hayırlısı olur inşallah.

iYi HaFtAlAr

2012-01-22T09:56:00.001-08:00

Yağan karlar dışarı çıkmamızı engelleyip, birde oğluşum o kadar bekleyip sonra hasta olup oynayamayınca pek sevindirememişti ama bugün kısa süreli olsada Çınar karda oynadı, koşturdu, elimi dahi sürmediğim kar beni hiç bu defaki kadar mutlu etmemişti.

Yine motif

2012-01-21T04:44:00.001-08:00

Bir türlü muvaffak olamadığım ortası yuvarlak sonrası kare motifi bu sefer içime sinen şekilde yapmayı başardım. Kenarlar yamuk yumuk, ortası potluk yapmıyor artık. Aldığım tüyolara rağmen diğer denemelerde pek başarılı olamamıştım. Bu defa "tamam" dediğim sonucu elde ettim ve bir oh çektim. Nasıl mı? köşelerdeki ikili trabzanlar (1 numara) üç kerede çekilerek yapıldı ve ortasındaki zincir bir fazla çekildi, diğer tekli trabzanlar (2 numara) iki kerede ve kenarlara göre daha kısa yapıldı, son sırada hepsi eşitlenerek tamamlandı.
Battaniyeye doymayan ben, daha önce yapmak istediğimi söyleyip, motifte başarısız olunca vazgeçtiğim bu battaniyeyi yeniden örmeye karar verdim. Elimdekileri bitirmek öncelikli tabiki.

Haftasonu

2012-01-21T03:27:00.000-08:00

Dışarıda kar yağmaya başladı yine, bugün kaloriferin dibine yanaşıp, sıcak tarçınlı çaylar ve sınırsız hayaller kurmak serbest. Evi düzenlemek, ütüleri yapmak, mutfağı toparlamak umurumda değil, yaşasın pasaklılık.

...

2012-01-20T04:51:00.000-08:00

Birkaç gün hiç dışarı çıkmayınca çıkıp dolaşma isteği tavan yaparken, hazırlanıp ta dışarı adım atmak bir o kadar güç oluyor. Tezat, gitmek istiyor ama eyleme geçemiyorsun. Sıkıntı ne kötü birşey, şu ara enerjim müthiş düşük, orman kaçkını görüntüsünde dolanıyorum ortalıklarda. Bir kuaförün kapısından içeri adım atmak şart oldu artık. Daha önce de yazmıştım, pek çok fobimin yanında birde kuaför fobili bir insanım ben. Ama bu sefer ciddi ciddi gitmem gerektiğini düşünüyorum. Kafam rahat, zihnim meşgul olmaksızın sokaklara vurmak istiyorum kendimi.
Geçtiğimiz gün kraker de kraker diye tutturdu kuzum. Yok kalmamış, bozuk attı tabi, hemen kendimiz yapabiliriz dedim. Hamur mıncıklamayı özlemiş olsa gerek, beğendi fikrimi kabul etti. Elimizdeki tuzlu kurabiye tarifinden pişince çıtırdayan incelikte kurabiyeler yaptık, kabartma tozu fazla gelmiş olsa gerek, pişince epey kabardılar ama sorun yok yine de çıtırlar. Şimdilerde canım tatlı istedikçe çikolata, bisküvi yerine, kuru üzüm, kayısı, incir gibi meyvelere yöneliyorum. Hurma ise en sevdiğim. Çok da faydalı, eskiden sadece ramazan ayına has bir tat iken artık sürekli blundurmaya çalışıyorum evde.
Krem örgü de diğer kare de devam ediyor. Ördükçe rahatlıyorum sanki. Geçtiğimiz yıllar kış mevsimini daha kolay geçirirdik sanki, sabırla koca koca battaniyeler ördüm o vakitlerde, zaman geçtikçe herşey değişiyor, bu yıl gayet sıkılgan ve bunalgan hallerdeyim. İki gün evde kalayım hayata küsecek gibi oluyorum. Örgüden bile sıkılıyorum bazen, hatta büyük projelerden kaçıyorum, çünkü aynı rotada ilerleyemiyorum artık. Ama herdaim atsam atamadığım, satsam satamadığım birşey örgü benim için. Sıkılıp sıkılıp, çok özleyerek yeniden dönüyorum hep.

20 Ocak 2012

2012-01-19T03:24:00.000-08:00

Evde sabahın erken saatlerinde mutfaktan gelen kahve kokularını duymak çok keyifli. O kahveyi içebilmek, içmeyi istemek, normale dönmeye başlamak çok daha keyifli.
Şu aklıma üşüşen projeler vardıya, vakit yaratıp başımı kaldırmadan yapmak istediğim işler. İşte onlara bir tane daha ekledim, model buradan. Çok sevdim bu çantayı.
Bir iğnedanlık ancak bu kadar güzel olabilir, çok sevdim bu fikri, deneyeceğim bunuda, siz de denemek isterseniz burada.

19 Ocak 2012

2012-01-18T14:14:00.000-08:00

Kurşun mu döktürmeli ne yapmalı bilmiyorum. Virüsler sanal ve gerçek herşekilde külliyen peşimizdeler. Bilgisayarımda nasibini aldı ve o da virüslerle boğuşuyor, şimdilik allaha emanet gidiyor bakalım. Evdeki yarım işler enkazına eklenir mi bilmem ama iki yeni işe daha başladım. Vakit aslında hiç yok, bendeniz mutfaktan kaçar, evi geçiştirir hallerdeyim. Bir elimde mendil sürekli kuzunun peşinde burun silmekteyim, hasta nazı çekip, bolca oyun oynamaktayız, yani boş vaktim hiç yok. Buna karşın öyle bir özlem ve istek varki bende sanki yıllardır elime bir iş almamışcasına, o denli bir hevesle örmek istiyorum.
Bir odada tek renk örgüm var, kaçamak gelip gidip bir-iki örüyorum. Sonlandıracağım illaki, hayalimdeki gibi olur olmaz bilmiyorum ama bitirmek istiyorum.
Kuzuyu boyalarıyla haşır neşir olması için ikna ediyorum ki, arasıra oyun çemberinden çıkabileyim.
Gerçek ev hapsini bu hafta yaşadık sanırım. İlk defa karın o lapa lapa yağışı mutlu edemedi bizi. Kuzum hastaydı, o merakla bekleyip hayalini kurduğu karlı günler planlarının hiçbirini gerçekleştiremedi.
Aklıma bu boş kalıp, oyuna mahkum olduğum zamanda ne fikirler üşüştü, yazdım hemen bir yerlere. Özledim yeniden dikiş makinesinin başına oturmalı, yeni yeni kumaşlar almalı, o bir çanta yarım örgüye de el atıp farklı birşeyler çıkarmalı.

Öylesine..

2012-01-18T13:53:00.000-08:00

Gittikçe sadeleşen bir hayat. Önceden ne kalabalıktık, şimdi bir rimel bir allık. Tenhalaşmak bazen iyidir.. Tipik bir davranış şekli olarak, sıkılmış bunalmış herkesin isteyeceği gibi yine uzaklaşmak istiyorum buralardan. Zaten hep gitmeli hayallerim vardır, illaki gideceğim başka yerlerde yaşayacağım, henüz tecrübe etmedim ancak içimdeki bu istek hiç değişmeksizin devam ediyor. Nedir bu evinin, doğduğun kentin sana kastı da, kalkıp hiç tanımadığın yerleri hayal ediyorsun kendine yuva diye? Yine sorgular oldum hayatı, azıcık elim boş kalınca aklım devraldı sanki. Düşünmemek için mi bu meşguliyetler? Bir sürü olsun ki, yer kalmasın başka hiçbirşeye. Hayat herdaim bilmece olmaya devam ediyor benim için, öğrenmesi zor, geçmesi imkansız bir ders gibi.
Ben yine not ediyorum herşeye rağmen hayallerimi, olanların üstünü çizip yenilerini ekliyorum defterime. Umarım iyi şeylere gebedir bu sancılar, hayatı düşünüp ona hediye ediyorum ben bu şarkıyıda. (Şu müzik ekleme olayını çözemedim henüz ama çalışıyorum, o zamana dek yine link malesef :)

16 Ocak 2012

2012-01-14T03:20:00.000-08:00

Çocuğunun hasta olması, allah daha beterinden korusun, grip bile olsa çok zormuş. Hastayken ev, ev gibi değil, ben, bende iyi olamıyorum, belki stres belki üzüntü tansiyonum düşüp duruyor, sağlıklı olmak gibisi yok kısaca. Ben tecrübe etmiştim birde Çınarcımla ettik artık sondur umarım, sene sonunda peşimize takılıp gelen eski yılda bıraktık sandığımız sağlık sorunları bitsin istiyorum.
Ev yarım işler hurdalığı, hedefsiz bir halde, birini başlayıp ötekine geçen, sürekli bir kararsızlık halinde, neredeyse bir çanta, başlayıp vazgeçtiğim işim olmuş. Birşeye odaklanıp, vakit bulduğum an deli gibi onunla uğraşmak, hiç elimden bırakmamak isiyorum ama olmuyor, tutturamıyorum.
Yıllar önce hediye edilmişti bu kitap. O zamanlar okumadım, belki şöyle bir karıştırmışlığım olmuştur o kadar, kitabın yardımını veya gücünü küçümsedim sanırım. El işinde bir yol tutturamayınca yeniden ele aldım. Kendini sürekli başlangıç noktasında hissetmek tuhaf, hep öğrenci olmak garip. Bazen kendimi herşey hakkında hiçbirşey bilmez hissediyorum.
Mutlu ve sağlıklı günler istiyor ve herkese diliyoruz.

13 Ocak 2012

2012-01-13T02:20:00.000-08:00

Şimdilik yokuz derken gereksiz yere fazla gizem yarattık sanki. Ruh halim en sevdiğim blog dünyası dahil herşeyden bir an uzaklaşma isteği duydu. Kepenkler kapanıp kendi içimde kalmak istedim. Ama çözüm değildi tabi. Hatta neden şimdilik yokuz diye birşey yazdım diye kızdım kendime. Öyle bir görev edinmişim ki, hergün bazen 2 veya 3 post yazıp yayınlamayı, yazamayacağım, yazmak şimdilik içimden gelmiyor onun için bir süre yokum diye de haber verme gereği görmüşüm. Burası insanda alışkanlık yapıyor o bir gerçek.
Neyse buradayız efendim, buradaydık. Kuzum feci grip, nezle ve öksürükle boğuşuyor. Öyleki gece çıkardığı seslerden uyuyamıyoruz, nefes alamıyor o derece tıkanık burnu, birde öksürük bastırınca hiç rahat uyuyamıyor yavrucak. Zaten iyi olmayan iştah hepten gitti, hasta olması maymunluk yapmasına engel olmuyor tabi, allahtan olmuyor yoksa bir köşede oturması, başını bir yerlere yaslayıp durması hiç alışkın olduğum bir hali değil, benim terliklerimi kaçırıyor ne zaman çıkarsam, sabah sabah kendi deyimiyle "tyamfet" çalıyor sanki yutacak gibi, bizi uyandırmak için.
Her ikimizin sıkılgan hallerimize çare olarak bir kreş buldum, şu gribi atlatalım orayla konuşmaya ve ortama bakmaya gideceğiz. Beğenirsek başlayacak. Bir kız teknik ve meslek lisesinin bünyesinde. Bu tarz yerler için yorumu ve duyumu olanlardan tavsiyeleri varsa almak isterim. Ama herşeyden önce benim bir psikoloğa gitmem gerekecek gibi, endişe ve paniklerim için. Fazla bağlıyız birbirimize, görünüşe göre Çınar'dan daha çok zorlanacak birisi varsa o da benim. İster istemez onun için iyi olacak diye bas bas bağırsada içimdeki ses diğer yanım endişeyle dolu. Ben böyleyimdir gerçi, bazen çabucak alışırız ama öncesi böyle inanılmaz sancılı ve kaygılı geçer. Kendime teşhis koymuş olsamda ilacımı henüz bulabilmiş değilim.
Tencere tencere bitki kaynatmaya devam. Sevgili Ecehan'ın bloğunda görüp not etmiştim. Aynısını yaptım bugün içmeye başladık. Bizi korusun, kuzuyu da iyileştirsin inşallah.
Ne zaman bunalsam hemen yaparım bu artık klasikleşmiş birşey. Bu sefer tüm tabağı yemedim neyseki, demek ki kendini uzak tuta tuta alışıyor insan ve canım isteyerek yaptığım halde eskisi gibi yumulmuyorum artık.

Şimdilik..

2012-01-11T06:04:00.000-08:00

Bugün doktor kontrolümüz vardı, hazır dışarı çıkmışken karın tadını da çıkaralım dedik. Biz bir süre izin istiyoruz, buralarda yokuz ama yakın zamanda tekrar paylaşmak dileğiyle..

11 Ocak 2012

2012-01-10T02:49:00.000-08:00

Kış mevsimini sevmediğimi bir kez daha anladım. Evde geçen günler, kısıtlı dışarı çıkmalar, yaşıtlarla hastalıklar nedeniyle sınırlı görüşmeler. Sürekli benden oyun bekleyen bir yavru, oyundan nefret eden ben, günler kısa, öğlen uykusu için hergün pazarlık eden uyumam diyen yavru, birinde uyumalısına zar zor ikna eden ben, diğerinde zaten hep evde bunalmasın çocuk diyerek uyutmayan ben, sonrasında karışan işler, bozulan düzenler. En zor senemiz sanırım, kreşe gönlüm razı değil, evde olduğum için ama sürekli dipdibe, istediğini yapmayınca, sıkıldığını görünce, resmine bile baksam üzülüyor vicdan yapıyorum. Ev benden yemek bekler, temizlik-düzen bekler, çocuğum bakım ister, çocuğum oyun ister, gönlüm iki arada bir derede ipimle tığımla buluşmak ister.. isterde ister yani... Oysa kuzumunda benim de ne çok yapmak istediğimiz şeyler var. Kış mevsimi birkaç gün üst üste evde kalalım derhal bunalım oluyoruz biz. Ben yine kayboldum şu ara, çıkış yolları aramaktayım, raydan çıkan treni rayına oturtmalıyım. Baharı bekliyorum, yaz mevsimini seviyorum. Off daha çok var biliyorum..Bere takmayı şimdiye dek hiç beceremedim. Merakım var ama nedense kafama geçirip, çıkamadım hiç sokağa, daha önceki başarısız çorap denemesinden kalan iplerimi değerlendirmek hemde bere konusunda kendime bir şans daha vermek adına sıkıntıdan tığ işi bere yapmaya çalıştım fırsat bulduğum bir arada. İlk kartopu oyununda takmak üzere berem hazır, ponpon mu? yoksa kenara bir gül mü? iki seçenekli, istediğini tak, çıkar.
Ha gayret devam eden battaniye, hemen bitse de kenarlarına geçsem, ama örmezsen nasıl biter ki. Artık oğluşumda sitem ediyor elime elişimi alırsam, hep örgü örüyorsun diye başlıyor söze.

10 Ocak 2012

2012-01-08T09:23:00.001-08:00

Güne iyi başlamak lazım, kahvaltıya Çınar için hem ekmeği hem zeytini katalım diyerek zeytinli ekmek yaptık. Ekmek yediremediğim için böyle çarelere başvuruyorum zaman zaman. Artık başyardımcım malum, çabucak hazırlayıp attık fırına, kısa sürede pişmesi ile sıcacık ve mis kokulu bir kahvaltı. Oğluşum büyüyüp koca adam olduğu zaman herhangi bir yerde burnuna çalınan bir kokuyla ya da bir görüntüyle hatırlayacağı güzel ve leziz anılar depolasın istiyorum, bunun için elimden geldiğince her öğünde önce sağlıklı, lezzetli ve tabiki sunumu ile fark yaratan öğünler yapmaya, geleneksel lezzetler oturtmaya çalışıyorum, beğenip benden istediği, severek yediği. Benim aklımda çocukluk kahvaltılarım ocak üstü tost makinesinden yayılan mis kızarmış ekmek kokuları, kulağımda trt radyosundan şarkılar, türküler oluyor. Rastlayıverince bu tanıdık tadlardan birine ta o günlere gidip, buruk tuhaf bir mutluluk duyuyorum.
Geçtiğimiz günlerde yaptığım oyuncak figürlü işleme lavanta kesesi oldu, iğne ardı işlemenin tarifi esnasında yaptığım kalpli işleme ise anahtarlık. Dürtüyorum kendimi ama yok, biliyorum heyecanla yapacağım ve içime sinecek "o" işi bekliyorum ben. Diğerleri rutin zaten. "O" işi bulup tamam diyene kadar tembelliğe ve gezmeye devam.

Bugün ne pişirsem?

2012-01-08T08:43:00.000-08:00

Mutfak eğer özene bezene birşeyler pişireyim, derli toplu düzenli olayım derseniz, sabahtan akşama dek çıkamadığınız bir yer oluyor. Mutfaktaki iş hiç bitmiyor çünkü, bana göre tabi. Ben aslında mutfağa hapsolmayı seven birisi değilim. Bugün işin içinde hem kızartma hemde sulu yemeğe dönüşen sevdiğim bir tarifi paylaşmak istiyorum. Kış üçlemesidir bana göre; kereviz, patates, havuç. Tarif şöye; Sezbeler küp doğranır, (miktarı isteğe göre değişen) birkaç kaşık sıvı yağ, (tercih ettiğiniz baharatlar veya sade) kekik, karabiber, köri ve tuz ile karıştırılıp küp doğranmış sebzeler, bu harc ile iyice karıştırılır. Yağlı kağıt serili tepsiye yayılıp fırının üst raflarında yaklaşık 25-30 dk kızartılır. Ben bu şekilde ayrı ayrı yaptım, çünkü bir kısmını da üzeri domates sos ile daha sonra tüketmek üzere ayırdım.
Tencerede yemeklik doğranmış soğan çok az zeytinyağı ile kavrulur, salça eklenir, fırından çıkarılmış sebzeler de tencereye atılıp, bir iki çevrilir. Ben kıymalı yemeği sevmediğim için ve ev ahalisini bundan mahrum bırakmamak adına, kıyma, soğan, sarımsak, karabiber ve tuz ile minik köfteler yapıp, yine az yağ ile teflon tavada çevirdiğim köfteleri de atıyoruz. Üzerine sıcak su ekleyip, 2-3 dk kaynatıyoruz, teferruatlı gibi gelsede bir saatte hazırlanıp pişmiş oluyor.
Pırasalı böreği denemeyi çok istiyorum ama henüz elimde iyi denenmiş bir tarif olmadığı için beklemede, bu sürede de zeytinyağlı klasik pırasaya devam.

9 Ocak 2012

2012-01-08T08:25:00.000-08:00

Aklından pek çok iş geçen ama hiçbirine başlayamadığım durağan günlerdeyim. Genelde bahara doğru depreşen ama bu yıl epey erken gelen hislerle, değiştiresim, yenileyesim var pek çok şeyi.
Kuzucukla böyle sarma hallerdeyiz hep, birde o hala bırakmadığı mıncıklama halleri eşliğinde klasik pazar ve tabi pazar akşamını şenlendiren dizimiz Behzat Ç.
Bir magnet sever olarak sevdim bu fikri. Eskilerden kapaklar bulmalı veya yenilerden güzellerini arkasına bir mıknatıs magnetimiz hazır, buradan.
"Dostların arasında olmak çöl ortasında kendini yemyeşil bir vahada bulmak gibidir. Kuruyan dilin suya doyar, daralan yüreğin ferahlar, içindeki karamsarlık sisi perde perde kalkar. Dost umut demektir. Faniliğinle, eksikliğinle, kusurlarınla, takıntılarınla çok daha barışık hale getirir seni. Dostun seni seviyordur ya, aynen bu halinle seviyordur ya, sen de kendini daha çok sevmeye başlarsın. Onun gözünden kendine bakarsın. Bir damla içersin dostluğun iksirinden, dünyaya bakışın değişir. Bir yudum daha, sırtın dikleşir, özgüvenin pekişir. Dost hekimdir, lokmandır, şifacıdır. Herkese karşı billur bir köşk yahut camdan bir parça olan kalbin, dostunun elinde lastik bir top oluverir. Dost atar topu yere, vurur duvardan duvara, gene de bir şey olmaz. Lastik top seker, zıplar ama kırılmaz. Dost yalakalık yapmaz, lafı dolandırmaz, diplomasi falan bilmez, çat diye söyler meramını, sözünü sakınmaz. Onun yergisinde iltifat, siteminde sevgi saklıdır. Dost ne dese kızılmaz. Ona kırılmak olmaz. Dosta açılan kredi, yürek kredisidir. Faizsiz. Peşinatsız. Ve yürek kredisinin ne dibi vardır, ne bitimi." yazının devamı burada.

Dost Bildiklerim / Ümit Yaşar Oğuzcan

Sanırdım gündüzdü onlarla gecem
İçimde ümitti dost bildiklerim
Ne zaman yıkılıp yere düştüysem
Bırakıp da gitti dost bildiklerim
Hepsi varken baharımda, yazımda:
Kışın bir burukluk kaldı ağzımda
Seneler senesi oysa gözümde
Cihana eşitti dost bildiklerim
Nerde o sözlere kandığım günler?
Her gülen yüzü dost sandığım günler
Acıdan kahrolup yandığım günler
Ta canıma yetti dost bildiklerim
Meydana çıkalı asıl çehreler
Aydınlanmaz oldu artık geceler
Yalanlar tükendi, indi maskeler
Birer birer bitti dost bildiklerim
Korkar oldum bana "dostum" diyenden
Yoksa yok olandan, varsa yiyenden
Ne onlardan eser kaldı ne benden
Beni benden etti dost bildiklerim..

Ortaya gayet karışık bir post oldu, Elif Şafak yazılarını sevdiğim bir yazar, Ümit Yaşar Oğuzcan'ı zaten tek geçerim. Okudum hoşuma gitti, dost kavramının iki zıt şekli, yeni haftanız güzel, dostlarınız karanlık gecede parlayan yıldızlar gibi olsun.

not: Hayatadair bloğu Funda hn. bana tekrar yorum bırakabilirmisiniz? eğer okuyorsanız bu notu.

7 Ocak 2012

2012-01-05T23:23:00.000-08:00

Denenecekler listesi kabarık olunca vakit buldukça başladığım örgü, bazen de kaçamak ufak denemeler, son halini ne zaman alır bilmiyorum boş bir ara buldum yaptım.
Denenecekler listesi kadar, yapılacaklar listesi de epey kalabalık. Gidilecek yerler, alınacak eksikler, yapacaklarımız derken uzayıp gidiyor. Bugün yolumuz Kızılay'dan geçti, ilginç bir sokak konserine şahit olduk. Geleneksel kıyafetleriyle kulağa hoş gelen müziklerini dinledik bir süre.
Evde yemek saatleri kaçınılmaz bir işkence ama birde dışarıda çocuğun karnını doyurmak sorunsalı var ki, insanı çatlatan cinsten, uzun uzun oturulan lokanta masası, bilmem kaç posta insanın yemeğini yiyip ayrılışını izlemek, ağızda çiğnesem mi çiğnemesem mi havasında yenen lokmalar. Bazen bu soruna çözüm olarak kendi haline bırak nasılsa acıkacak seslerine hala kulaklarımı kapamaktayım, içim elvermiyor bu yönteme, ne yapacağımı da bilmiyorum ama bu konudan çok dertliyim. Bakalım doktorumuz ne diyecek, merakla randevumuzu bekliyorum.
Yeniyıl çekilişinde kare örtünün yanındaki sürprizler pisili yastık, arkadan iplerle bağlanıyor ve ev temalı asılabilen keçe aksesuardı. Sürpriz olsun ilk gören kazanan kişi olsun istediğim için yayınlamamıştım hazırladıklarımı buradan, kargomuz Kütahya'ya ulaşmış, İlknur hanım evine yerleştirip fotoğraflarını bile çekmiş benim için, çok mutlu oldum. Öyle güzel geri dönüşler oluyor ki, o mutluluk tarif edilemez. Bu yüzden 2012'de de çekilişlere devam edeceğim elimden geldiğince.

6 Ocak 2012

2012-01-05T06:55:00.000-08:00

Sade battaniyem devam ededursun, gözüm raftaki turunculara ilişti dört çile, elinde elişi olup ta sıkılan nadir kişilerden olarak bir de atkı başladım. Zaten elimdeki işi çoğaltmadan duramam, huzuru elimdeki işin kalabalıklığında buluyorum zaman zaman, bazen de bu yoğunluktan sıkılıp elimde tek iş olsun diye çabalamakla geçiyor, ruh haline göre değişen çelişkili haller yani. Kurşunkalem kolleksiyonuna devam, arada bir kuzuyla paylaşıyoruz sonra o bana kıyamıyor ve geri veriyor kalemlerimi, karşıma çıktığı heryerde başında bitip, incelerim, farklı birşeyler varmı diye. Masamda kalemlikler dolusu olsun isterim.
Türk kahvesi geçtiğimiz yıl kazandığım vazgeçilmez bir keyif oldu benim için. Eskiden pek aramaz hatta sevmezdim içmesini. İnsan sürekli değişiyor bu bir gerçek. Faydaları da varmış günde iki fincandan fazla içmemek şartıyla, kahvenin hikayesi neymiş derseniz buraya tık..
Tübitak kitapları kitaplığımızdaki ağırlıklı grubu temsil etmekte. Bende seviyorum kuzuda. Resimleri, sayfaları ilgisini çekiyor, bazı kitaplarındaki anlatım şeklini garip bulsamda ben okurken kendime göre değiştirip okuyorum bazen. Dün alınacak kitaplar listesi yaptık onun isteklerine göre, en kısa sürede Tübitak yolları görünür bize.

5 Ocak 2012

2012-01-03T23:56:00.000-08:00

Battaniye yapmak isteyen ama uzun uzun öremem diyenlere bir öneri, önce beğendiğiniz bir kumaş seçin, sonrada o kumaşa uygun bir ip. Sonrası kumaş kareleri örgüyle birleştirilerek yaptığınız ilgiç bir örtü. Hem dikiş, hem örgü, ben bu fikri tuttum doğrusu, tığlamaya müsait yumuşak ve güzel bir kumaşla deneyeceğim, denenecekler listesi uzayıp gidiyor bende, bunu da ekledim. Battaniye detayları için buraya. Hediye edeceğiniz bir kitaba birde böyle bir ayrıntı eklediğinizi düşünün. Harika bir sürpriz olurdu heralde. Hediye ederken üzerindeki süsü, sonrasında kitap ayıracı. Özellikle benim kuzum gibi kitapların arasından ucunu görüp merak ettiği ayıraçları çekiveren yaramazlara bir önlem. Ayrıntılar için buradaya tık.

Ev hapsi

2012-01-03T07:51:00.000-08:00

Yine boş duramadım boyalara attım elimi, kendimce birşeyler düşünüp kapatıcı beyazı elde etme yöntemini de buldum galiba, tabi denemeden işe yarayıp yaramayacağını bilemiyorum, işe yararsa paylaşacağım. Önceki hallerini çekmemişim ama koyu kahve kapkara sehpalardı tahmin etmesi çok zor değil. Şimdi mavi oldular elimdeki tek renk mavi olduğu için, aslında beyaza doğru gidişte ilk renk açılışını yapmış oldum şimdi, beyaz rengi deneyene kadar böyle mavi mavi kullanacağım. Şu ara eve gelenlerin şaşıracağı kesin. Mavi sehpa mı?
Bir zamanlar yani bir işimin olduğu günlerde, işe giderken, içinde olduğum dolmuşun otobüsün camından o çevredeki evlerde camının önünde sıcak içeceklerini yudumlayıp, oturan insanların yerinde olmak isterdim hep ben soğukta sokaktayım ve işe gidiyorum diye isyan ederekten, şimdi o cam önünde oturanlardanım işte, bazen neyi çok isteyeceğimize dikkat etmek gerekiyormuş demek ki. Arada bir şikayetçi olsamda evde olmaktan, aslında çok da kötü değil dürüst olmam gerekirse, doğumundan itibaren hep yanındaydım oğlumun bundan dolayı çok mutluyum, okula başlamasıyla evde olmanın benim için daha farklı bir hal alacağını umuyorum.
Şimdilerde o da benden farklı değil. Dikiş odasına kurduk masasını, bazen o bir masada ben kendi masamda uğraşıyoruz, arada bir didişiyoruz, sıkılıyoruz, kış mevsimi arkadaşlarla da rahat rahat biraraya gelinebilen bir dönem değil, ya biz hasta ya onlar derken beraberiz hep ana-oğul, böyle böyle geçecek galiba bu soğuk günler.

4 Ocak 2012

2012-01-03T00:35:00.000-08:00

Pek umutlu değildim geçen yıldan kalmış bu sümbülden ama sürekli gözüm üstündeydi yinede, hatta bir de arkadaş getirdim yanına, belki ona bakarda daha hızlı büyür kimbilir çiçek bile açar diye. Bu sabah görünce nasıl mutlu oldum anlatamam, çiçeklenmiş bu minicik boyuyla, işe yaramış anlaşılan, ilk umudumuz çiçek açtı, darısı diğerleri için olur inşallah..
Battaniyeye devam, tek renk oluşu, sıra sıra devam edişi çok kolayıma geldi. Onca renkli işten sonra pek bir sade oldu ama ben sevdim, kenarlarını örünce asıl görüntüsüne kavuşacak.
Dün sevgili Ecehan'ın yeniyıl kartı ulaştı elime çok güzel, el yapımı çok beğendim, eminim o iki fıstığında katkısı vardır bu kartta, içindeki sıcacık mesaj ise tamamen gönderen kişiyi yansıtıyor bence, çok mutlu oldum, teşekkür ederim..

3 Ocak 2012

2012-01-02T05:55:00.000-08:00

Yine bir internet gezintisinde görüp, oğluşumla yapmalıyız dediğim bir hamur projesiydi bu kardanadam ailesi. Kollar gerçek kuru dallardan, tahmin edeceğiniz üzere, baba, derya ve kuzu.
Avakado şimdiye dek adını çokca duyduğum bir meyve, aslında meyve mi demeli yoksa sebze mi bilemedim. Şekersiz ve yağlı bir tadı var, alıştığımız meyve tadından çok farklı. Yararları anlata anlata bitirilemiyor bende bir deneyelim istedim. Önce omlete kattık, bendeniz yumurta sevmediğim için oradaki tadını bilmiyorum, kuzu yedi itiraz etmedi hiç, baba ben sevmedim dedi, ben çiğ olarak merakımdan hemen bakmıştım mümkünü yok yiyemem dedim o an. Sonra içine maydonoz kıydım, 1-2 diş sarımsak rendeledim, az tuz ve limon suyuyla birlikte ezdim, inernette gezinip duran tariflerden esinlenerek, sürülebilir kıvamda bir sos oldu. Ekmek üstü gayet leziz ve yenilesi halini buldum, hatta az haşlanmış brokolinin üstünde de muhteşem sos oldu. Beslenme dağarcığımıza avakadoyu da eklemiş olduk böylece.
Yılbaşı gecesi ekranda görüp hemen aklımı çelen, dur unutmadan çizeyim dediğim elbise, tabi benim çizimimle çok belirgin bir model anlaşılmıyor ama artık dikince daha net anlaşılacak. Dökümlü, desensiz tek renk bir kumaştan dikmek istiyorum. Pratikte kolay gibi, benim gibi dikişin temel hatlarını bilmeyen henüz kalıp çıkarma vs. yapamayan birisi için yine doğaçlama deneyeceğim bir dikiş olacak. Uygun kumaşı bulur bulmaz deneyeceğim.

2 Ocak 2012

2011-12-31T02:30:00.000-08:00

Yeni yılın ilk elişleri; tamamladığım örgü yastığım, mavili kumaşımdan hazırladığım "home sweet home" yastığım ve başlangıcını yaptığım bu yılın ilk örgüsü. Sade krem renkte, tek kişilik ebatta, kenarlarını gösterişli olarak düşündüğüm ve çok hoşuma giden bu modelde olduğu gibi yapmayı planlıyorum.
Beyaz battaniye şimdilik beklemede çünkü motifin şekline karar veremedim henüz. Farklı olsun istedim bu sefer yeterince düzgün durmayışı kafama takıldı, sonra her zamanki kare motiften yapayım dedim o da elimdeki modellerle aynı olacak diye kararsız kaldım, acele etmemeye ve biraz düşünmeye karar verdim. Yeni başladığım bu tarz battaniye aklımda vardı zaten, bende aklımdaki en net projeye başladım. Diğeri kuluçkada şimdilik..

Düne dair..

2011-12-31T02:10:00.000-08:00

Hediyeler yılbaşından önce, ağacın altında belirir belirmez açıldı. Çok sabırsız benim kuzum, sabır olayı bende de yok gerçi, ondaki genetik mi oluyor yoksa sabrı bilmeyen birisinin elinde bu sonuç normal mi? Rakamlara, sayılara ilgisi sayesinde bu yıl tombala bile oynadık oğlumla. Yılbaşı gecemiz çekirdek aile dahilinde klasik yılbaşı gecesiydi, ilerleyen saatlerle birlikte mümkün olduğunca pijama konseptli, rahatlık ön planda olarak kendi çapımızda karşıladık yeniyılı.

İyi yıllar..

2011-12-31T01:50:00.001-08:00

Yeniyıl için geri sayım çoktan başladı, 2011'in son günleri çok yoğundu benim için, herşey toplanıp bu son günleri beklemiş gibi peşpeşe geldi, çok güzel insanlar tanıdım son günlerinde, harika hediyeler de aldım, ani çıkan sağlık sorunu bana büyük ders oldu, şükürler olsun ki mühim birşey değildi, tüm olumsuzluklar toplanıp peşpeşe bu yılın sonunda geldiğine göre 2011 'de kalırlar umarım, bu yıl gerçekleşen küçük kısmı için çok şükür, ama yeni yılda yine pek çok hayalim var kalanlara eklediğim, herşeyden öte artık bir klasik oldu biliyorum ama önce sağlık ve huzur olmalı, sonrakiler nasılsa birşekilde olur diyorum, ülkemde ve dünyada barış diliyorum, filizlenmiş ve yeşeren güzel umutlarla dolu bir yıl olsun, yeni yılınız kutlu olsun...

31 Aralık 2011

2011-12-29T08:53:00.000-08:00

Kurrayı 30 Aralık 2011 akşamı kuzumla beraber hazırladık, isimlerin yazımı bana ait, kağıtların katlanması, yeniyıl çorabına doldurulup, kurra çekimine hazırlanması Çınar'a, fotoğrafları bir Çınar çekti bir ben, sabırla ve heyecanla beraberce hazırladık oğluşumla. Kazanan kişi bu sabah mailini kontrol eder etmez öğrendi bile kazandığını. Bende şimdi buradan tekrar tebrik ediyorum, yeni yıla ufak çapta da olsa bizim çekilişimizde çıkarak şanslı kişi oldu, İlknur Hanım şansınız hep daim olsun... darısı da bizim katıldığımız çekilişlerde bizim başımıza olsun :)

30 Aralık 2011

2011-12-29T04:55:00.001-08:00

Yeniyıl kurabiyeleri yapalım istedi okuduğumuz bir hikayeden sonra. Tamam dedim, nasılsa tövbeyi bozdum ben. Kendimce bu öğün kurabiye yediysem sonrakini hafif tut sebze ye vs. gibi kendi kurallarımla yürütmeye çalışacağım ne de olsa. Kuzu her zamanki gibi önlüğünü taktı, kolları sıvadı, başladı şekiller yapmaya, oyununu bitirince kalıplarımızla son şekillerimizi verip hamura, attık fırına. Geçen seferlerden farklı olarak içine vanilya butter aroma ekledik bu sefer ama ben çok da birşey değiştirdiğini düşünmüyorum, olmasada olurdu, diyet ayağına almıştım bu aromayı tatlıdan uzak duramıyorum ya, normalde kendim doğal aroma olarak ya tarçın ya da limon kabuğu severim ve kullanırım. Bu iş gerçekten bir sanat, ben glazür şekerini pek sevemedim, bir ara pastamızı, kurabiyemizi biraz renklendirelim şekil olsun diyerek birkaç kez aldım, glazür kullandığım yiyecekleri tüketmek pek hoşuma gitmedi doğrusu, ama bu kurabiyelere bayıldım, misafirler özellikle çocuklar için sofrada harika bir yeniyıl sunumu olurdu. Kurabiyeler buradan.

*** YENİYIL ÇEKİLİŞİ İÇİN HATIRLATMA ***

Çekilişimize katılan herkese çok teşekkür edip, bol şans diliyorum. Heyecan olsun diyerek kazanan isme kazandığını mail göndererek bildireceğim ilk önce. 31 Aralık sabahı mail box'ınızı kontrol etmeyi unutmayın, hatta spam klasörünüde, bazen oluyor o klasöre de düşebiliyor mailler. Öğlene doğruda kurra serüvenimizi yayınlayacağım.

Yıl sonu geleneği

2011-12-29T00:39:00.000-08:00

Bloglarda görüp, geçen yıl ilkini gerçekleştirdiğim bir yıl sonu geleneği olmuş üzere yıl içinde yaptığım, uğraştığım bütün işlerimin kolajı. Örgüler ve diğerleri..

Bu arada bir duyurumuz var motif etkinlği düzenliyor "alonenes" bloğu sahibesi arkadaşımız, katılmak isterseniz detayları buradan öğrenebilirsiniz.

29 Aralık 2011

2011-12-28T08:10:00.000-08:00

Geldiği günden beri ne zaman, neyle taksam diye heyecan yaptığım takılarımı nihayet bugün taktım. Öyle zarifler ki, tıpkı gönderen sahibi gibi, Noni'nin zevkli tasarımlarından bu cicilerim, yılın son günlerinde beni bir çocuk gibi sevindiren, evde karşıma çıktıkça gülümseten sürprizleri. Kitaplar sevgili Ecehan'ın bloğunda duyurduğu okul için göndereceğim kitaplar, postaya verilecekler. Bu satırlar vesilesiyle tekrar duyurmuş olalım katılıp, göndermek isteyenler için, detaylar burada.

28 Aralık 2011

2011-12-27T13:17:00.001-08:00

Beyaz battaniyenin yuvarlak iç motiflerine başlamak için sabırsızlanıyorum aslında iplerim hazır, herşey hazır ama ben eskisi kadar konsantre olup ilgilenemiyorum. Tembellik yapıp ya geziyorum ya da başka işler çıkarıyorum kendime. İsteyipte yapamamak olayı burada devreye giriyor işte. Motiflerde düzgün kare elde etmeyi sevgili Eli'nin önerisiyle çözdüm gibi. Bir numara benim yaptığım ilk deneme, iki numara öneriye göre düzenlediğim yeni motif.
Dün bahsettiğim sıcak patiklerim. Çok sevdim..

27 Aralık 2011

2011-12-27T08:29:00.000-08:00

Ayağının üzerine basabilmek ve tabiki her iki ayağını da kullanabilmek ne büyük bir mucizeymiş, çok şükür diyorum neredeyse her adımda, bu anlamda kalıcı sorun yaşayanlara ise allah kolaylık versin çünkü çok zormuş gerçekten. Bugün atölye sergun bloğunun sahibesi Selda ile buluştuk, blog camiasından yüzyüze tanıştığım dördüncü kişi oldu. Kendisi çok hamarat ve harika ahşap işleri var, kuzuya da süper bir yapboz yapmış, benimde sıcacık patiklerim var ama onları sonra fotoğraflayacağım :) Kızılay Akman'da güzel bir pasta eşliğinde sohbet ettik biraz, inşallah bir sonrakini de gerçekleştireceğiz uygun bir zamanda. Yeni iyileşmenin ardından iki gün yine sokakta olmak bana en az iki gün dinlenmeyi getirecek ve son kontrol günümü bekliyorum merakla.

26 Aralık 2011

2011-12-26T00:07:00.000-08:00

Eski yılın son günlerinde diyet macerası ile başlayıp, nedenin direk diyet olmadığı bir çok sağlık sorunu yaşadım. Bu bana bir işaret de olabilir, tesadüfte. Bunlar neticesinde diyet sayfası benim için kapandı, parklardaki spor aletlerinin yanına bile yaklaşmam, yediklerime dikkat edip, spor anlamında da yürüyüşten başkasını tanımam artık. Haftasonundaki zoraki dinlencem elişi ile daha keyifli hale geldi. Belki iki yıl önce biraz daha büyütürüm, renk tonlarını bulamam diyerek bir kenara sakladığım motiflerim çıktı ortaya, iyiki hemen eklememişim, o dönem kenarına yaptığım sıraları ve son kenar süsüne kıyamayıp hemen gerçekleştirmemiştim ekleme işlemini, motifler bile tam değildi aslında, birkaç tane yapıp bırakmışım, birkaç ton iple.
Bende motifleri kare örtü olacak şekilde birleştirdim. Haftasonu ağırlıklı olarak uzatılmış ayaklar, tv başında, elde örgü ya da böyle kuzunun mısırına ortak uzanarak geçti. Bugün daha iyiyim şükür, akşam mr çektirip daha kesin bir sonuca ulaşacağız inşallah bu hafta.
Oyuncakla oynama dönemimiz bitti sanki, oyuncak alımını uzun zaman önce sınırlandırmıştım zaten evde saklayıp, kaldıracak yer kalmayınca, bir kısmını tasnif etsekde yine de kurtulamamıştım kalabalığından, şu ara sadece kitap alıyoruz okuyoruz, boyama kitabı boyuyoruz falan, kırtasiye malzemelerini seviyor benim gibi, farklı kalemler, kağıtlar, bazen çıkartmalar, bunların dışında şişe kapakları, gazete kupürleri, biletler, broşürler, herçeşit ambalaj Çınar'ın yegane oyuncakları oldu. Yeniyılda ne yapacağız bilmiyorum sürpriz olarak, bir oyuncak beklentisi var, alıp rafını süslemeyecek oynayacağı bir oyuncak, oldukça zor bir problem bana göre, önerileriniz varsa cankulağıyla dinlemedeyim.

Haftasonu

2011-12-24T04:10:00.000-08:00

Yastığım bitti örgü taraf renkli ve desenli olduğu için arka yüzü düz mavi renkte kumaştan yapmayı planlıyorum. Haftasonu istirahatle geçecek benim için, Cumartesi sabahı soluğu hastanede aldım. Sinir sıkışması teşhisiyle eve dödük. Gün içinde yatmak, uzanmak pek bana göre değil, sadece böyle istisnai durumlarda mecburen yatay hale geçerim.
Bugün karlı bir güne uyandık. Öğleye doğru eriyip gitsede sabah sabah gözünü açıp karları gören Çınar çok mutlu oldu. Sümbülümüze arkadaş geldi, ne renk açacak merakla bekliyoruz, kuzunun bana hediyesi. Oflaya puflaya gitmişti çiçek reyonuna, hadi benim için sen seç beğen deyince keyiflendi hemen. Sağlıklı ve mutlu haftasonları...

Mutlu ben :)

2011-12-23T05:53:00.000-08:00

Düne göre bugün çok daha iyi geçti. Her zamanki aceleci tavrım yüzünden bir günü kaybettim, neyse artık geçip gitmişle değil, önümdeki günlere yoğunlaşacağım. Birazdan kolları sıvayıp en sıkıntı çektiğim şeyi yani tüketmeyi pek sevdiğim kek ve kurabiyeyi yapacağım diyete uygun. Elimin altında hazır olunca kendimi daha iyi hissedeceğim kesin.
İlk gün epey acemilik çektim, gayet tatsız tuzsuz birşeyler hazırlayıp kendi gözümü korkuttum sanırım, oysa izin verilen yiyeceklerle günü gayet normal ve lezzetli geçirmek mümkünmüş. Dedimya ah bu acelecilik beni herdaim sabote etsede, değiştiremiyorum bir türlü huyumu, can çıkar huy çıkmaz misali.
Bugün yılllar sonra ilk kez bir yeniyıl kartı aldım, içinden çok güzel satırlar okudum, ambalajı dahil herşeyine bayıldığım, inanılmaz bir özen ve titizllikle hazırlanmış harika detayları olan birsürü sürprizle buluşmak o kadar mutlu etti ki beni, kelimelere dökmek zor, ancak çok mutlu oldum çook, ağzım kulaklarımla buluştu ve hiç ayrılmıyorlar bugün..

23 Aralık 2011

2011-12-22T12:44:00.000-08:00

Yastığımın tamamlanmasına çok az kaldı. Başlayacağım battaniyeye klasik kare motifmi yoksa bu motiften mi karar veremiyorum. Önce kesinlikle bu örnekteki gibi yapacağım diyordum fakat kenarları klasik kare motifteki gibi düzgün olmuyor diye ikilemde kalmıştım. Dörtlü ekleme yapıp tekrar denedim, bu modelden yapılmış battaniyeleri inceledim, gönlüm buna kaydı yine, bu modelden yapacağım son karar.
Diyetin ikinci gününe 1kg 200 gr vermiş olarak uyandım ama ne uyanma, tam diyetzede. Vücudum adeta savaş açtı, bulantılar vs, kendimi zor toparladım. Bugünden itibaren bugün yaşadıklarımı dikkate alarak, kendime göre biraz değiştireceğim sanırım temel kuralları çok çiğnemeden. İlk gün için gayet sevindiriciydi aslında tartıdaki rakam, ama benim gibi et, tavuk ve yumurta yemekte zorlanan birisi için protein yüklemesi kabus gibi birşeydi tek kelimeyle. Yemeyi sevdiğim yiyeceklerden menüler oluşturmaya çalışıyorum.

22 Aralık 2011

2011-12-21T11:28:00.000-08:00

İlk günü iyi geçirdim diyebilirim. Tatlı birşeyler yiyememekten biraz rahatsız oldum o kadar. Birde akşam yemeği için ev ahalisine yaptığım pirinç pilavının kokusu bu sefer yiyemeyecek olduğum için galiba, nasıl güzel geldi anlatamam. Spor maceramız ise, ben kendimi belki spor yaptım diye yada kendim adına hep istediğim birşeyi gerçekleştiriyor olmanın keyfi ve enerjisi içindeydim. Ama kuzumla zor oluyor, arkamda tempolu yürüyüşüme yetişmeye çalışan küçük ayaklar varken.
Gün içinde kendimi meşgul etmek adına denemek istediğim yastığı başladım. Birleştirme rengim kalmamış, tamamlanınca nasıl olacak merak ediyorum. 4x4 motiften oluşacak. Sonra da battaniyeme geçmeyi planlıyorum.

21 Aralık 2011

2011-12-20T10:37:00.000-08:00

Yulaf kepeğimi de aldım artık hazırım. Kitabı dün akşam okudum hala da devam ediyorum. Aç kaldığımda baş ağrısı en büyük sıkıntımdı, bunu yaşamayacağım bu güzel ama yumurta yiyemeyen, eti de binbirçeşit baharatla ancak yiyebilen birisi olarak ne yapıcam ilerleyen günlerde göreceğiz.
Birazdan spor yapmak üzere dışarı çıkıyoruz kuzuyla, bu aktivite en çok Çınar'ın hoşuna gitti, yağmur, çamur demeden gerçekleştireceğiz inşallah.
Bu arada beyaz motifli battaniyeye başlamadan önce denemek istediğim bir yastık projesi var. Farklı geldi, çok sevdim, benimde bir tane olmalı diyerekten derhal başladım. Yastık modeli buradan. Trabzan dışında bu tığlama da çok iyi sayılmam, öncelikle oturup, yuvarlaktan kareye dönüşün düzgün olması için hesap, kitap yapmalı, belkide kendime göre modifiye etmeliyim.

20 Aralık 2011

2011-12-20T09:38:00.000-08:00

Battaniyem bitti, bir oh çektim. Kocaman bir battaniye örmüşüm, tam istediğim gibi. Kenarları için kararsızım, öncelikle kısa bir aradan sonra belki tekrar kendisine dönüş yapabilirim bu konuda, birde sade öylece durması da beni rahatsız etmeyecek sanki. Kendisi zaten oldukça hareketli ve renkli çünkü.
Bir ara tüm kırtasiyelerde arayıp bir türlü denk gelemediğim desenli selo bantları hiç olmadık bir yerde buldum. Çok şirinler, bakalım nerelerde kullanacağız, şimdilik kuzuyla paylaşamıyoruz.
Bugün ilk adımı attım, tavsiyelere uyaraktan kitabımı edindim.

İğne ardı el nakışı

2011-12-19T07:20:00.000-08:00

İğne ardı nakış çok sevdiğim ve sık sık çalışmalarımda yer verdiğim bir işleme. Benim gibi etaminden başka kumaş üzerinde çarpı işi yapamayan birisi için ideal bir çalışma şekli. Yastıklarda, çantalarda keçe veya kumaş ile yaptığım süsleme ve şekillere de iyi bir alternatif. Farklı teknikler olabilir, gelen yorumlara yönelik olarak böyle bir post hazırlamak istedim benim nasıl yaptığımla ilgili. İğne ardı işlemeyi yaptığım örnekler;

Son sıralar

2011-12-19T06:24:00.000-08:00

Nihayet son sıraları örüyorum şimdi. Bitsin artık diye gözüne bakar oldum. Aslında tembellik etmeyip örseydim çoktaan bitmişti. Sonraki işim belli, ipimin renkleri hazır, elimde kocaman ve ağır bir parçadan sonra küçük motifler çok rahat olacak. Yaklaşık 150-200 motif örmem gerek. Bu sefer tüm motifleri bitirip, birleştirmeyi bir kerede yapmak istiyorum. Battaniye buradan. Kendisi çok hamarat, çabucak örüp bitiriyor ne başlarsa, darısı başıma.
Konu yine fazla kilolar, bu konuda bir türlü harekete geçemiyorum. Diyet yapmaktan sıkılıyorum, yapıcam demek bile geriyor beni, spor yapmak istiyorum zaman yaratamıyorum, çok fazla tatlı ve hamurişi kaçamağım var, önüne geçemiyorum vs. vs.. Şu ara Dukan diyeti çok meşhur, heryerde karşıma çıkıyor, yapanlarda memnunlar, sonuç alıyorlar, o "diyet" kavramından biraz daha farklı sanki, denesem diyorum ama sadece lafta kalıyor şimdilik. Zaten başarılı olmak içinde hazırsanız yapın diyor. Bende kendimi dinlemedeyim.

19 Aralık 2011

2011-12-19T00:05:00.000-08:00

Son elişlerimden. Kasnak içine sevimli pisiler ve yine pisili koltuk manzaralı yastık.
Kedi sevince bazı ayrıntılarda kedili oldu tabiki, düğmeleri gibi. Benim için çok keyifli bir çalışmaydı, çabucak oluşup, ortaya çıkıverdi.

16 Aralık 2011

2011-12-16T08:47:00.000-08:00

Şu ara tutarsız haller içindeyim. Ya deli gibi durmaksızın geziyor, bir başka gün akşama kadar tembellik ediyorum, bir bakıyorsun akşam saat 22:00 olmuş bende bir iştah geçiyorum dikiş makinasının başına, alıyorum elime iğnemi, iplerimi böyle haller içindeyim. Kendim için kesin şeyler söyleyemediğimi farkettim bugün.
Bile bile ladeslerin yaşandığı günde bir yenisi, sonradan tartıdaki rakamı görünce karalar bağlayacağımı bile bile yine yaptım. Bilmem kaçtanesi bir dilim ekmeğe eşit kestanenin ben tutup şekerini yedim hemde kocaman bir külah heralde bir somun ekmeğe eşittir buda.
"Hüzün bir elbise değil, isteyince çıkarıp attığımız. Bu insanın kendine takındığı bir durum da değil. Hüzün daha derinde bir varoluştur, bir mizaç meselesidir. Düşünen, hisseden, dünyanın hallerine kafa yoran insanların hüzün duymaması mümkün değil ki." demiş Elif Şafak bir röportajında, seviyorum okuduğum iki kitabı ve rasgeldikçe okuduğum makaleleriyle, tüm kitaplarını okumuş olmasamda bu kadarında kendimden birşeyler yakalıyorum galiba.

15 Aralık 2011

2011-12-15T08:46:00.000-08:00

Dün gece bir heves karıştırdım benim arşivleri. Kalıplar çıktı, kumaşlar döküldü. Çok severek ve özene bezene hazırladığım bir iş çıktı ortaya, zaten bir süredir gönderilmeyi bekleyenlerin yanına birde onu ekledim, işte şimdi içime sindi, alınca kendisine sürpriz olması için yaptıklarımı daha sonra yayınlayacağım.
Sürpriz sürpriz üstüne, bir diğeri için de çalışmalar devam ediyor. Örgüm yine rafa kalktı, bir ara bitti az kaldı diye hızlanmıştım, şimdi nasılsa az kaldı diyerek sallıyorum galiba.

14 Aralık 2011

2011-12-14T00:48:00.000-08:00

Ulus'ta her gördüğümde hoşuma giden bana tebessüm ettiren bir sokak adı, aslında adı kadar güzel değil sokağın kendisi, hatta ben resimleyene kadar önüne birde park yasaktır levası dikilmiş ki kocaman, ancak benim gibi önceden bilen biri arkasındaki tabelaya dikkat edebilir.
Sıcak Aralık günlerini değerlendiriyoruz. Yine elişinde tıkandığım, yapsam bitecek, yeni işler çıkacak herşeye elimin gitmediği günler. Ne yapalım bizde gezip tozuyor, kendimizi sokağa atıyoruz. Bu ev de ilgimi çeken mekanlardandır Ulus'ta, gelir gider çekerim resmini, olurya birşey olursa hafızama kazımak ister gibi bu halini, buradaydı diye hatırlamak ister gibi. Dün de böyle bir evde yaşamayı, burada yaşayanları düşündüm, keşke çıksa biri ben bu sokaktan geçerken, anlatıverse bu evle ve daha birçok böyle eski evle ilgili hikayeleri. Yıkılmasından korkmasam dalıvericem birgün içeri ama hepsi emaneten duruyorlar sanki. Ne yapacaksın o harabede derseniz, bende bilmiyorum ama içinde olmak, camından dışarı bakmak belki şu an yapamadığım için inanılmaz derecede cezbedici ve merak uyandırıcı birşey benim için. Neden her Ulus gezisinde böyle mistik bir havaya bürünüp, buralarda yaşamak gibi eğilimlerim oluyor bende bilmiyorum. Sizin içinde hayat karmaşık mı?

Yeni Favorim "Pinterest"

2011-12-12T23:42:00.000-08:00

Şu ara sıkça takılıyorum buraya, ilginç şeylerle karşılaşmak mümkün, ilginç fikirler yuvası.

Aralık ayı çekilişi

2011-12-12T03:17:00.000-08:00

Aralık ayı çekilişini düzenlemeyi düşünmüyordum ama içinde olduğumuz aya ve yeniyıl ruhuna o kadar aykırı geldi ki bu durum, düşündüm taşındım, biliyorsunuz hediyeler benim el emeğim ürünlerden oluştuğu için açıkçası elimde ne hediye edeceğim malzeme ne de bu sürede hazırlayabilecek gücüm vardı. Ama bugün yakın zamanda ördüğüm koltuk örtüsünü hediye etmeye karar verdim. Yine biraz heyecan olsun istedim. Yeniyıl hediyesinin bence en makbul olan tarafı sürpriz olması onun için battaniyenin yanısıra hazırladığım diğer hediyeleri gizli tutacağım. Kazanan isim hediye paketi kendisine ulaşınca öğrenecek. 31 Aralık günü çekilişi yapacağız kuzucuğumla, kazanan isim erkenden öğrenecek. Her zamanki gibi yazının altına ama bu sefer mail adresinizle birlikte yorum bırakmanız yeterli. Herkese iyi şanslar dilerim..

Çok sevdim

2011-12-11T23:07:00.000-08:00

Tema olarak sevdiğim konulardan birisidir ev, evli yastık, evli kapı süsü vs. derken görünce çok sevdim, en kısa sürede denemek istediğim projelerden birisi. İyi haftalar..

Kartaneleri ve Baykuş

2011-12-10T13:25:00.000-08:00

Akşam boş bir arada kuzuya odasının camına asmak istediği yeni kartanelerini yaptım. İstenilen çapta yuvarlak birkaç boy farklı ölçüde daireler çizip kestim. Daireyi önce ortadan ikiye,
Sonra tekrar,
Sonra tekrar katladım.
Kafama göre bazıları kalp olacak şekilde makasla kağıda şekiller kestim.
Kartaneleri hazır, makara ipine istenilen aralıklarda dizilip asılabilir, tabi daha düzgün görüntü elde etmek için ben kağıtları ütülemiştim, tavsiye ederim.
Sonrasında birde keçelere uzandım, bugün blogları gezerken görmüştüm, burada hemen denemek istedim. Tam olarak istediğim görüntüyü elde edemesemde ona yakın birşey oldu. Baykuşun üzerinde biraz daha çalışmam lazım çünkü pek benzemedi. Sonuç olarak dalında tünemiş şirin bir baykuş olacaktı, tepesine de bir ip, istediğim yere asılacaktı, sonraki denemem daha iyi olur umarım.

10 Aralık 2011

2011-12-10T02:17:00.001-08:00

Evdeki yeniyıl süslemeleri her dışarı çıkışımızla biraz daha renklenip, çoğalıyor. İtiraf etmeliyim ki büyük bir heyecanla süsleyip, yerleştirdiğimiz şeyler, bendeki o sadelik ve az aksesuar sevgisiyle çelişip rahatsız etsede bu kalabalıklar, Çınar'ın hevesi ve mutluluğu herşeyin önünde geçiyor. Sabırla 1 Ocak tarihini bekliyorum.Herşeyin kutulara kalkıp, evin rahatlayacağı günleri.
Kırtasiyede hep aradığım, renkli üzeri desenli bantlara yakın birşeyler bulunca hediye kartları yapmaya çalıştık.
Bu ay ki çekiliş hakkımı şirin bir prensese adadım. Yeniyılda çocukların mutluluğu esastır düşüncesiyle, bloğumuzu takip edenlerin anlayışına sığınarak..
Kısa keyiflere devam, içinde pek çok eklenmiş bitkisi ve meyvesi olan tarçın kokulu sıcacık bir çay, yanında kakaolu, cevizli ve üzümlü iç malzemesiyle damak çatlatan ay çöreklerim (çok iddialı oldu ama :)
Hediyelerin şahı bir demet çiçek de karşımda olunca, keyiflenmemek elde değil.
Yılbaşında örtünmek dileğiyle.

Bugün

2011-12-09T00:47:00.000-08:00

Bu sabah uyandığımızdan beri bir kar telaşı var bizim evde, ve peşisıra yinelenen aynı sorular, anne ne zaman kartopu yapıcaz? annee kardanadam da yapabilirmiyiz?, anne kar bitecek mi?....

9 Aralık 2011

2011-12-08T13:13:00.000-08:00

Battaniyeyi nihayet bitirdim haberini yayınlamayı çok isterdim doğrusu. Elimdeki en ideal battaniye ölçüsü ile karşılaştırdığımda yaklaşık 70 cm daha örmem gerektiğini öğrendim. Şimdi sadece bitirmeyi hedef alıp, her fırsatta örüyorum.

Dün sabahtan önce tatlı akşamına da ay çöreği yaptım utanmadan. Kendime de bir söz verdim, abartmayacak kendimi de sevdiğim yiyeceklerden uzak tutmayacağım çünkü bu yönde koyduğum yemeyeceğim, yapmayacağım kuralları bende ters tepki yaratıyor. Hangisinden uzak durmam gerekiyorsa ona olan ilgim ve alakam kat be kat artıyor.

8 Aralık 2011

2011-12-08T05:07:00.000-08:00

Balkabaklı tarifler deneyeceğimi söylerken elbette klasik kabak tatlısı dışındaki farklı tarifleri kastetmiştim. Ancak deneyecek daha okurken iştah açan bir tarif bulamadığım için önce tatlısını yaptım bugün ve biraz da ayırdım hala arayıştayım.
Kış nedeniyle eve daha çok kapanan kuzuyu tv'den koparıp başka aktivitelere yönlendirmem gerekiyor ama anne o kadar çok karamsarlığa düşüp, bunalımlara dalınca ne kadar mümkün oluyor tahmin edersiniz. Şu ara daha iyiyim gerçi, kendimle uğraşıyorum ama, o evde olmanın insana yapıştırdığı kendini salmışlık ve disiplinsizliğime kızıyor çeki düzen vermeye çalışıyorum.
Bu benmişim, üzerime karlar yağıyor, yüzüm de ıslanmış ama mutluyum kendisine resmini sorduğumda.
Şimdi haftada en az bir kere hamur işi veya tatlı yapıp sonrada fazlalıkları kamufle etmek için arayışlara girmek şaşırtmasa gerek. Ne zaman görsem acaba işe yarar mı denesem mi deyip sonra boşverdiğim vücut şekillendirici çorabı edinişim, denemeye çalışırken acaba içine girebilecekmiyim? bununla nasıl dolaşılır diye düşünürken sonrasında aslında çok da rahatsız olmadığını herşeyden öte işe yaradığını söylemeden geçemiycem.

7 Aralık 2011

2011-12-06T22:46:00.001-08:00

İşlerimi büyük ölçüde tamamladım, ufak tefek eksikler kaldı. Bu iş bana iyi geldi, öyle bir gayret geldi ki, bir süredir üzerimde olan miskinlik ve bıkkınlığı atıverdim. Özellikle gece çalışması da çok keyifliymiş, sessiz sakin, sürekli bişeyler isteyen, işin ne zaman bitecek diyen kuzucuk mışıl mışıl uyurken rahatça çalışabildim.
Yastıklar..
Diğer çantalar..
Yastıkların arka yüzü.
Kendi deyimiyle bir "müzükacı" var şu aralar bizim evde. Kulaklarımız şenleniyor, aklına her estiğinde.

5 Aralık 2011

2011-12-05T00:33:00.001-08:00

Çantalar haftasonu tamamlandı. Bu gidişle söz verdiğim tarihten çok daha önce teslim edeceğim gece mesailerim sayesinde. Sırada yastıklar var.

Kocaman olunca daha bir heves geldi bana, biteceği gün yakın olduğu için belkide.

Haftasonu

2011-12-03T10:08:00.001-08:00

Haftasonu benim açımdan epey yoğun tempoda geçiyor. Dün gece geç saatlere kadar çalıştım. Özlemediğim tek şey çanta yapmakmış birkez daha anladım, bıkmışım. Ertesi gün yine biraz dikiş işlerini toparlayıp, mola da örgümü aldım ele. Birkaç gün önce tembellikten yakınan ben pek bir hızlı dönüş yaptım yine hamarat hallere.
Battaniye şimdi bu kadar. Her renkten üçüncü çilelere başladım yanılmıyorsam. Bunların bittiği yerde bitirsem mi diyor, o ebatı görmeden kesin kararı veremiyorum. Olmuşken rahat kullanılacak büyüklükte olsun. Sıcacık onu şimdiden anlayabiliyorum örerken.
Şu ara eksikliğini hissettiğim tek şey elişinin yanısıra biraz da kitap alabilmek elime. O da olacak biliyorum, ben yine her zamanki gibi sabırsızlık ediyorum. Mutlu haftasonları...

Bugün

2011-12-02T07:38:00.000-08:00

Çınar'ın kabusu, benimse en sevdiğim yerlerden biridir Tepe Home. Gezerken didişir dururuz, o ne zaman çıkıcaz der, ben şuraya da bakayım derken, iki kişi olduğumuzda asla gönlümce dolaşamam. Yeniyıla dair herşey raflarda yerini almış, hatta birisinin elinde gördüğüm bir aksesuarı bulamadık mesela, hanımlar tarafından talan edilmekteydi erken bir saatte. Otobüs beklerken bile zamanını değerlendirip, orman kaşifi oldu kuzu. Bilkent'den dönüşte kaçınılmaz durak oyunudur.
Bugün Kızılay-Ulus-Bilkent üçlüsünde gezip dolanarak, eksik malzemeleri, keçeleri, kumaşları aldım. Artık oturup başına siparişimi hazırlamak kaldı.
Ulus'ta öyle bir kumaş buldum ki, bir ara kumaş desenleri hakkındaki umutsuzluğum yavaş yavaş azaldı. Hem kuşlu, hem kelebekli, hem mavi, aslında birde kırmızısı olsa tam olacaktı bence, hazine bulmuşcasına sevindirdi beni bir kumaş.
Devamı gelir inşallah, güzel ve farklı desenler adına, demek ki arayı çok soğutmadan ara ara dolaşmak gerek kumaşçıları, denk gelebiliyor böyle sevdiğim parçalar.

2 Aralık 2011

2011-12-01T10:20:00.000-08:00

Üretken denilebilecek bir gün daha, ilk olarak bir arkadaşıma hediye olarak hazırladığım mutfak tutaçları. Elinin yanmayacağı kesin kalınca bir yapısı oldu, bir kısmı renkli umarım beğenir.
Uzun bir aradan sonra dikişe dönüş yapacağım bir süre sanırım. Elimde malzeme sıkıntısı var, eksikler çok ama ben daha önce çalıştığım bu kuşlu yastıktan istek üzerine ilkine çok benzeyen bir ikinciyi hazırlamaya çalışacağım. Bunlar gözüne baktığım kumaşlardı ve en ufak parçalarını bile sakladığım için kuşları tek farkla aynısını yaptım. Şimdi geri kalan kısmı yapmak için eskisinin aynısı veya benzeyen kumaşların arayışına gireceğim.
Dikişi özlemişim, yavaş yavaş açılıyormuyum acaba. Üzerimden atsam bir-iki günde bir beni esir alan bezginliği rahatlayacağım, bunalım yazılarım azalacak, gerçi ben sürekli laylaylom olmayı da normal bulmuyorum, bunalım yazılar da arada bir olmalı insanız ne de olsa. Şu ara benimki biraz üst üste geldi gibi, aslında yazdıkça azalıyor sanki, elişleri kadar, daralmış yazılarıma da sabır gösterip, okuyan ve yorum yazan herkeze teşekkür ederim buradan tekrar.. yine bir şarkı.

1 Aralık 2011

2011-12-01T01:02:00.000-08:00

Daha Aralık ayına girmeden duyar oldum çokca, anne ne zaman yirmi oniki olacak? hediyemi yarın mı alıcam? vs. vs.. nasıl heyecanlandırıyor çocukları, kendi çocukluğuma ve sonrasına baktığımda bariz bir heyecan göremiyorum hiç, neden diye düşünüyorum, aynı his bayramlar ve doğumgünü gibi günlerde de sabit. Sonra tek bir cevaba ulaşıyorum içimde, hiçbiri benim beklediğim, umduğum veya istediğim gibi olmadığı için. İyi tanınmış, kafa yorulup nelerden hoşlanır diye düşünülmemiş bana göre geçiştirilmiş günler. Bunun bendeki etkisi ise başkalarını mutlu etme, hayal edemedikleri şekilde düşünceli olup, onları gerçekleştirme yolunda çırpınma şeklindeydi. (Blog dünyasıyla alakası yoktur, tamamıyla özel hayatıma dair bir iç yorumlamadır. )
Bu zinciri ben kırabilirmiyim şu saatten sonra bilmiyorum, bazı şeyler sonradan öğrenilmiyor, kendinde olması gerekiyor bence, kendimi bilmem ama sizlere tüm size özel günlerinizin gönlünüzce geçmesini diliyorum. Sevdiklerimiz artık hayatta olmasada veya her hediye alışımızda hayal kırıklığı yaşıyor olsak da, seviliyor ve seviyorsak buna da şükür bence. Ruhunu sadece örgüyle beslemeye çalışmak artık yetersiz geliyor bana, aklımdan sportif faaliyetler geçiyor ama onda da kendi çabamla çalışma şeklinde, kendime güvenemiyorum pek, biraz yaptırımı olmalı diyorum benim insiyatifime kalırsa ben o dersleri kesin asarım, evden çıkmalıyım belli saatte, belli yerde olmalıyım, katılmalıyım diğer insanların yanına ama iş yine vakit ve özgürlüğe gelip dayanıyor, hadi bu yıl da sabret de seneye diyorum yine.
Tartıda sürekli aynı rakamı gördüğüme sevinmelimiyim daha fazla çıkmadığı için, yoksa hep aynı kiloda olup bir gram bile vermediğim için üzülmelimiyim karar veremedim. Evdesin çocuğa bakmak, eve bakmak zaten tüm zamanını alan birşey, extra vakit yaratıp elişi yapmak dışında birşey yok şimdilik hayatımda diyerek bazen çok görmüyorum kendime ama biryerde son vermek lazım. Benim şarkımla veda ediyorum bugünlük...

30 Kasım 2011

2011-11-29T07:49:00.001-08:00

Dün erken saatte düştük yola. İlk durak Ulustu, birkaç yer dolaştık. Suluhanda merdiven başında durunca aşağıdaki görüntü, kırmızı-beyazın pötikaresinden puantiyesine her şeklini seven biri olarak, masa örtüleriyle şenlenmiş görüntüyü çok beğendim, buraya başlıca uğrama nedenim yeniyıla dair birşeyler bulmaktı ama heryerden eli boş çıktım.
Ulus'tan sonra Tunalı'ya geçtik. Buradaki mağaza ve pasajlar talan edilip, buraya gelince olmazsa olmaz Kuğulu Park'a da uğradık tabiki. Çınarcım bugün bana pek ses etmesede annesi mağaza mağaza dolaşırken sıkıldı tabi. "Bugün ne giysem" yarışmasını önce diyalogları eğlenceli bulup izlerken, şimdilerde bana faydası olan yanlarını keşfettiğim için izliyorum. Kafamda birşeyler oluşturup alışveriş yapmak herzaman yolunda giden bir yöntem değildi benim için, modaya çok da yakın biri olmayarak, özellikle şimdilerde daha çok ne ile rahatsam onu giyerim tavrımdan dolayı, aramızdaki mesafe epeyce büyüdü. Keşke o moda avciları beni ele alıp, baştan aşağı yeniden yaratsalar, şunu giy, bunu kullan deyip tarzımı da yapıştırsalar üstüme, öyle ikoncan olma hevesinde değilim ama gerçekten yanlış seçimler yaptığımı farkettim mesela.
Kuğulu Park yapraklarını dökmüştü bolca, heryer doluydu. Çınar için yaprak demek, eğlence demek, içinde yatıp yuvarlanmak demek, toplayıp toplayıp başından aşağıya dökmek demek.
Ve yine Kuğulu Park'ta merak ettiğim ama henüz kendisini araştırmaya vakit bulamadığım bu iğne yapraklı ağaç ve kırmızı meyveleri, ne güzel bir ağaçtı o öyle.
Dün gece çok çalışınca tabi bugün tatil yaptım, gezip tozdum sadece. Yok ben artık eskisi gibi değilim galiba, o durmadan örmek, koca koca battaniyeler bitirmek falan geçmişte kalmış artık. Hey gidi gençlik hey..

29 Kasım 2011

2011-11-29T00:09:00.000-08:00

Dün farklı bişeylerle uğraşmak istedim ve eski ince iplerden elime geçen beyaz renk ile kartanesi denemesi ve evdeki kardanadamlara arkadaş birtane daha yaptım, kartanelerinin duruşları düzgün olursa kardanadam ile beraber ağaca süs olacaklar.
Dibine bakır para attığım düz cam vazo da her çiçek sonrası kalan sarı lekeleri temizlesemde, çiçeğin içinde durduğu sürede yine aynıları oluşuyor ve malum çiçek oldukça uzun süre canlı kaldığı için vazoda bu lekeli görüntü hoşuma gitmiyordu, vazoya da bir örgü hazırladım.
Dün akşam benim için uzun süreden sonra epey üretken geçti sayılır.

Hayır diyebiliyormusunuz?

2011-11-27T22:56:00.000-08:00

Rastladım ve çok hoşuma gitti bu yazı. Değiştirebilmek, kendine uygulayabilmek zaman ve güç isteyen çok durumlar var hayatta, ama en başta hayır diyebilmeyi zamanında öğrenmek hayrımıza.
Yılın ilk kestanesi, sokakta dumanı tüte tüte satılan kestane aklımıza düşürdü ama nedense onun kadar tatlı gitmiyor evde yaptığımız.

28 Kasım 2011

2011-11-27T09:24:00.000-08:00

Bu haftasonu aktivite yaratmak, vakit geçirmek adına kendimizi avm'lere kapatmak veya soğukta parklarda donmak yerine, her yıl gelen ama hiç merak edip te gitmediğimiz Büyük Ankara Sirki'ne gitmeye karar verdik. Çınar başta çok heyecanlıyken, hepsini çok da merakla izlemedi, benim için ilk deneyimdi, daha önce hiç gitmemiştim, işin açığı merak da etmemiştim, artık bu tarz pek çok etkinliği Çınar nedeniyle deneyip tanıyoruz bizde. Aski Spor Salonu tıklım tıklım doluydu, bizler önce yanımızda getirdiğimiz eşyaları minder yapıp yere oturarak izleyebildik. Yalnız tam bir abur cubur tüketim ortamıymış meğer, söylemeye utanıyorum ama sırayla; patlamış mısır, pamuk helva, simit, kola, kağıt helva ve elma şekeri hepsini bir güzel mideye indirdik. Ben her zaman olduğu gibi yine rahat duramadım, önce serviste, kucağında çocuklarıyla ayakta bırakılan kadınlara yer vermek yerine çocuklarını oturtanlara, tepesinde kucağında çocukla dikilen kadına rağmen keyfince kurulup giden erkeklere taktım, bu da yetmedi, izlerken kendinden başkasını düşünmeyen, sürekli önümüze geçip kendileri izlemedikleri gibi izleyenlere de izletmeyen vurdumduymaz bilumum insanla da mücadele ettim. Sonra düşündüm ben neden bu tarz olaylara katılım yapmıyorum diye, işte çoğu medeniyetsiz bu tarz insanlarla bir arada olmamak için. Sonra yine kızdım kendime, bir kere de keyfini çıkar takılma etrafa diye, onun dışında bence güzeldi, akrobasiler, cambazlar falan, Çınar hepsini izlemesede sonunda çok eğlendim dedi, e bu da bize yetti..

Dipp Not; hayvanların doğal ortamlarından koparılıp yaşamaya mahkum edildikleri hayvanat bahçelerini, evde beslenmeye çalışılan yine uzak evlerinden koparılıp getirilmiş hayvanların satıldığı pet shopları ve tabiki sirkleri destekleyen birisi değilim. Henüz 4,5 yaşında, tvde çizgifilmlerde sürekli muhteşem şekilde anlatılan bir yer hakkındaki merakını, hiç göstermeden sadece burada dönen yanlışlıkları ve kötülükleri anlatarak birşey elde edemezdim veya kafasında nasıl bir tablo oluşurdu emin değilim. Biz aklına düşüp isteyince zaman zaman hayvanat bahçesine de götürüyoruz, büyüyüp anlayacak yaşa gelince aslında buraların keyifle gezilecek eğlenceli yerler olmadığını anlayacak, ama o zamana kadar, tüm canlılara karşı merhametli ve şevkatli olması için anlayacağı dilden anlatmaya çalışıyoruz o kadar.

27 Kasım 2011

2011-11-27T00:15:00.000-08:00

Yeniyıl heyecanı Aralık ayını beklemedi bu yıl bizim evde. Ağacı ve süsleri ortaya çıkarmak, kurmak, süslemek başlı başına bir oyalanma, dün kuzuyu bunlarla meşgul edelim deyip, normalde Aralık başında kurduğumuz ağacımızı dün kuruverdik. İşcimen oğlum ağacın montesinden, süslemeye her konuda yardım etti bize. Işıklarda yanınca nasıl mutlu oldu. Karşısına geç otur, bize de çok keyif veriyor izlemesi.
Ev bunca süse alışkın değil tabiki, genelde sade bir oturma ortamından yanayımdır, incik boncukla doldurmam pek, kafam rahat olamaz öyle ortamda, sürekli karışık ve dağınık gelir ortalık, sevmezmiyim severim, ama başka yerlerde izlemeyi, kendimde uygulayamadım hiç.
Dün bir azim geldi bana. Sıra sıra ördüm durdum. Bu hızı kaybetmeksizin devam etmeye çalışıyorum şimdi. Bu kadar oldu.
Şimdi kalın iple eskiden yaptıklarımı tekrar etmemek için kendi kendime telkinler veriyorum. Yoksa bunun sonu gelmez biliyorum beni. Az ve öz de kararlıyım.
Yeni yıla az kaldı, yeni yıl eski yılı aratmasın, iyi günler getirsin inşallah. Herkese iyi haftalar şimdiden..

25 Kasım 2011

2011-11-25T07:49:00.001-08:00

Ah bu bıkkınlık ve sıkılmalar, oğluma kızıyorum hiçbirşeyle uzun süre ilgilenmiyor sıkılıyor diye ama ben ondan beterim. Kısa süreli de olsa kaçabilseydim biryerlere ondan ala ilaç bulamazdım herhalde içimdeki sıkılmışlığa, ben yegane ilacıma yani örgüme döndüm, ripple hergün iki sıra-üç sıra ağır aksak ilerliyor. Yalnız motif olanlar daha mı çabuk ilerliyor nedir, biraz ripple'dan umut kesmiş gibi günde bir kere elime alırsam alıyorum veya hiç buluşamıyoruz. Diğerinde motifler biraz daha eğlenceliydi gibi. Ama kararlıyım bitireceğim, sözümü de tutuyor arada başka işlere zıplamıyorum ama bloğuma da ekleyecek konu bulamıyorum sonra.
Bugün yaptığım işlerden elimde kalan birkaçını elden geçirdim belki bir ilham gelir, bir hareketlenme olur bende diye ama olmadı yine. Bir işe başlangıç yapamasamda bişeyler ekledim aklımdaki yapılacaklar listesine. Bu arada yorumlarla gelen iyi dilekler ve pozitif yönlendirmeler için çok teşekkür ederim. Herkese iyi haftasonları dilerim..

24 Kasım 2011

2011-11-24T00:03:00.000-08:00

Örgülerden uzak kaldım birkaç gündür yine. Çağımızın laneti depresyon, stres falan filan. Kendimi iyi hissetmiyorum dediğimde duymazdan gelip sanki öyle bir cümle kurmamışım gibi davranan insanlar daha beter tetikliyor beni. İnsan bazen asıl görmesi gerekenleri görmediğini farkediyor başına daha beteri gelince, ben bu kadar geç kalmak istemiyorum ve uğraşıyorum elimden geldiğince. Cevapları bilip, uygulayamamak tuhaf bir el kol bağlılık hali.
Dün bana çok iyi gelen bir ziyaretimiz oldu, çok tatlı bir insan evinde konuk etti bizi, sevgili İpek hanım, Pirinçhan'dan tanıdığım, iyiki tanımışım dediğim birisi. İş tanışıklığı güzel bir dostluğa dönüştü sonra. Yeni kurduğu sıcak ve ayrıntılarıyla her köşesi kendine hayran bırakan evine konuk olduk. Muhteşem bir kahvaltı sofrasıyla ağırladı bizi tüm misafirperverliğiyle, Çınar'ın izin verdiği kadarıyla çok iyi vakit geçirdik.
İpek hanım'ın dün sabah çaya bakış açımı değiştiren çayından sonra bu sabah bende aynı tadı yakalamak umuduyla bir çay demledim kendime, içinde elma dilimleri, tarçın çubuklu, eğer sizde benim gibi çayı sadece yiyeceklerin yanındaki sıcak içecek olarak görüp, tiryakisi değil iseniz birde bu şeklini deneyin derim, bana çok keyifli geldi bu şekilde içimi.
Hep denir nereye gidersen git, kafandakiler artık ne varsa seni gitmeye iten onları kafandan atmadıkça nerede olursan ol seninleler diye, ben kendim için çok geçerli görmüyorum bu fikri, ben uzaklaştıkça huzur bulup, bulunduğum yere adeta aşık ve adapte olup, oralı oluveriyorum.

22 Kasım 2011

2011-11-22T07:56:00.001-08:00

Bugün hava güzel olunca kuzuyla Roma Hamamı kalıntılarını görmeye gittik. Çankırı Caddesi üzerinde. Belki defalarca önünden geçmemize rağmen bu benim ilk ziyaretimdi.
Açıkhavada sergilenen kalıntıları gezmek çok keyifliydi, Çınar işin tarih kısmını şimdilik es geçsede açık alanda koşturmayı, mevcut taşlar arasında gizlenip oynamayı çok sevdi. İki tur attık bu yüzden, gitmek istemedi. Kendi deyimiyle salgonozlar buldu, gezi boyunca inceledi. Bu müzeyi gezmek ve burayla ilgili daha fazla bilgi almak için buraya tık. Ankara'daki diğer müzeler hakkında bilgi için buraya tık. Çok büyük bir alana yayılmış bu eserlerin yanısıra, yeni kazılarda hala devam etmekte.
Bugün sümbülümde bir hareketlenme olduğunu farkettim. Boyadığım teneke kutulardan birine oturttum. Büyüyüp çiçek verirmi bilmiyorum bekleyip göreceğiz.

21 Kasım 2011

2011-11-20T08:22:00.000-08:00

Bu hafta örgüye daha fazla zaman ayırmayı umuyorum. Şu ara bunu da yapayım dediğim bir işim de henüz yok çok şükür. Yapılınca çabucak ilerleyen bir örgü. Şimdilik bu kadar oldu. Yapacağım uzunluğun dörtte biri denilebilir belki biten kısım için. İlk defa biter mi acaba dediğim bir iş oldu bu.
"Anne ne zaman kar yağacak?" sorularını sıkça duyar oldum son zamanlarda Çınar kuzudan, bende geçtiğimiz yıl yaptığımız kağıt kar tanelerini astım pencereye, kar yağana kadar oyalasın bizi diye.

Haftasonu flickr turlarından

2011-11-19T04:49:00.000-08:00

Ripple örgünün yuvarlak hali. İlk bakışta çocukluğumda pek moda olan el örgüsü paspasları anımsattı. Burada ortadan ikiye katlayıp, bebek battaniyesi yapmışlar. Yuvarlak örülmüş hali de hoşuma gitti.
flickr
El örgüsü kapı stoper'ı. Geçen sezon English Home'daki örnekleri de çok güzeldi. Herşeyin olmasa da pek çok şeyin örgü hali daha sevimli geliyor bana, bu örgüde olduğu gibi.
flickr
flickr
Son olarak bu battaniyeyi de çok beğendim, bir kardanadam sever olarak. Bir tane yastığımız var, belki birde battaniyemiz olur diyeceğim ama, kuzu artık çok büyüdü, kocaman yapmam gerekir ama belki örgüden yastık olabilir yine, kare kare ve her karede bu battaniyeden beğendiğimiz kardanadam yüzleri.
Bugün tembellik hat safhada. Örgüm bana bakıyor, ben örgüme. Sabahtan biraz temizlik, çamaşır derken, sonrasında kısa bir dinlenme ile türk kahvesi keyfi, hüzünlü gelen bir şarkı eşliğinde.

19 Kasım 2011

2011-11-19T01:32:00.001-08:00

Evde bu yıl kaynatıp demlediğimiz kadar, hiç bir yıl bu kadar çok ıhlamur ve bitki içmemişizdir heralde. Mevcut çaydanlıklara sığmayıp, içine kattığım bitki, meyve kabukları ancak böyle tencereye sığdırarak kaynattım hep. Grip ne beter birşey ki en belirgin semptomlar bitmiş olsa da hala tamamen silinip atılmıyor vücuttan. Tencere tencere bitki kaynatmaya devam.
Dün havanın bir parça yumuşak olduğunu düşünüp, giyinip, kuşanıp pek tabi sıkıca sarınıp sokağa çıktık. Kapalı bir avm ziyareti ile birkaç saatimizi ev dışında geçirdik. Erken saatte çıkınca avm gezileri de keyifli oluyor, kimsecikler yok, hınca hınç kalabalıklar yok, ohh rahatça dolaşıp evimizin yolunu tuttuk. Bloğu okuyanlar ne çok iş yapabiliyorsun kısa zamanlarda dese de, ben istediğim kadar başında oturup yapamamaktan şikayetçiyim, her mevsimin güzelliğini yaşayamamaktan, (nedense bu yıl kış mevsimini sevemedim, havalar sıcak olsun istiyorum) pek çok işi bir arada denemek, örmek bitirmek istiyorum, tuhaf ve karşık ruh halleri içinden çıkış yolları arıyorum, biliyorum geçici hatta birkaç saat sonra bile değişebilir bu haller ama şimdi böyle hissediyorum işte, herkese huzurlu ve keyifli haftasonları dileklerimle..

Ripple yapılışı ve malzemeler

2011-11-17T14:22:00.001-08:00

İstek üzerine ripple yapılışını (kendi yaptığım şekliyle) anlatmaya çalışacağım. İplerimin hiçbirinin ambalajı yok, evdeki kağıt canavarı yüzünden, kullandığım ip Kartopu Gonca serisi. Tığım pek çok denemeden sonra en memnun kaldığım bu tığ, 2 numaradır kendisi.
Öncelikle istediğiniz uzunlukta zincir çekerek başlıyoruz. Çok sıkı şekilde çekmemenizi ve ilk sırayı başlarkende yine aynı şekilde zincir aralığı vererek trabzanları yapmanızı tavsiye ederim. Esnek bir yapısı olması için, diğer türlü toplanma yapıyor üst kısma göre dar kalıyor başlangıç. Uzunluk ise, ilk sırada ve aslında daha çok ikinci sırada belli ediyor kendini, kısa sanıyorsunuz, trabzanlar yapılınca kocaman olabiliyor, buna da dikkat.
İstediğimiz uzunlukta zinciri çektikten sonra sekiz trabzan yapıyoruz, ben iki kerede çekiyorum, sekizinciyi örüp üç tane zincir sayıp atlıyoruz, arada delik oluşuyor ve yine bir sekiz tane daha trabzan örüyoruz, dokuzuncu zincire aynı yere üç trabzan yapıyoruz. Bu şekilde aynen devam ediyor sıra. Mantığımız bir yerden artırırken, diğer taraftan topluyor ve zigzag şekli oluşturuyoruz. Resimdeki numaralara göre 1 numara topladığımız, iki numara ise artırdığımız nokta. Ripple sever bir blog.

17 Kasım 2011

2011-11-16T23:02:00.000-08:00

Dün karar arifesindeydim, başladığım ripple çok renkli olsun isterken, gidişhata bakıp hiç içime sinmediğini farkettim. Yaklaşık 10-12 sıra söktüm ve katışan birkaç rengi çıkardım. Şimdi gönül rahatlığıyla devam etmekteyim. İki ucu yanyana getirip canlandırmasını da yaptım ve iyiki sökmüşüm.
Masa başında oturmamak, o yemeği kendi yememesi için neler neler yapıyor, yemek saatleri hala işkence ikimiz içinde, masa başında oturup kuzu kuzu yemeğini yiyen çocuk var mı merak ediyorum, ne şanslıdır annesi. Ben "yemezsen yeme, acıkınca nasıl olsa yiyeceksin" i desteklesemde kendimizde bir türlü uygulayamıyorum. Dün akşam da yine bir oyun üretip masadan kaçan, ağzında yemek bulaşıklarıyla, önce kızdırıp sonra güldüren kuzu.
Gönlümü de nereden fethedeceğini çok iyi öğrenmiş. Oyunda işler çıkmaza giripte anne sıkılınca hemen arabasıyla Ayvalığa götürüyor beni. Şimdi orada olmayı kim istemez ki, fırsat olsa da birde kış mevsimini görüp, yaşasak oralarda.

Yerelması

2011-11-16T07:49:00.001-08:00

Hava kapalı, soğuk. Hastalıktan yeni kurtulmuş olarak, dışarı çıkmada temkinliyiz, en oyalayıcı uğraşımdan kısa süreli sıkılmalar yaşadığım şu dönemde, tabiki aklım ister istemez pasta, kurabiye ve keklere kaymıyor değil. Bugün muffin yapalım dedik, vazgeçtim, iyiki de vazgeçmişim. Biliyorum kendimi, sonu kesinlikle pişmanlıkla bitecekti. Yerelmasının faydaları saymakla bitmiyor. (Şeker hastaları için faydalıdır, vücudun direncini artırır, kabızlığı giderir, anne sütünü artırır, bol idrar söktürür, böbreklerin ve pankreasın düzenli çalışmasını sağlar, basur memelerine faydalıdır, romatizma, nikris ve mafsal ağrılarında şikayetleri azaltır, cildin güzel olmasını sağlar.)Bilgi buradan. Peki yaptığım bu yemek benim o tatlı özlemimi giderdi mi? kesinlikle hayır, bu sefer de marketten aldığım bir paket abur cuburu yedim, yetmedi tekrar gitmeye üşendim akşama bir paket daha sipariş ettim. Bugün faydalı birşey yapayım derken, kendimi tutamadım yine. Her yıl mevsiminde mutlaka birkaç kez alıp yaptığım bir yemektir yerelması kavurması. Bende Çınar herşeyden yemeli gibi bir takıntı var, biraz da bundan dolayı meraklıyım farklı yemekler pişirmeye. Benim çocukluğumda çiğ olarak yerdik, yemeğini hiç yemedim, çok da sevmezdim tadını aslında. Bu şekilde çok daha lezzetli oluyor bence. Denemek isterseniz tarif burada.

16 Kasım 2011

2011-11-15T12:15:00.001-08:00

Haftasonu çok değil iki gün elimde istediğim renkler olmadığı için örgüden uzak kaldım. Öyle büyük bir boşluk hissettim ve sıkıldım ki anlatamam. İplere kavuşunca yine maratona başladım, peşisıra örgüler. Aslında ölçülü, ayarlı bir insanımdır, birtek bu örgü konusunda neden böyle coşuyorum bilmiyorum, ölçü kaçıyor, muazzam bir yarış başlatıyorum kendimle, derken hızlı koşup birden yoruluyorum.
Böyle zamanlarda hemen kitaplarıma koşarım. Hala elimden bırakamayacağım bir başucu aramaktayım. Kitabevine gidip gidip boş dönüyorum. Çorap serüveni bugün itibariyle benim için artık bitmiştir. Bir daha denedim ama yok olmuyor. İnternetteki bir tarif üzerine başladım, şahane gitti, bitti, diktikten sonrası hayal kırıklığı. Kendime göre sayı ayarlamam, epeyce sök, ör yapmam gerekiyordu. Pes ettim. Pasajı ziyaret edip şahane çoraplar buldum ve artık peşini bırakıyorum.

15 Kasım 2011

2011-11-14T11:30:00.000-08:00

Evdeki bilumum teneke kutuların boyanmasına devam. Bu sefer peçete yapıştırmak yerine boyamalar yaptım elimden geldiğince. Hepsinin içine çiçekler ekip bir camın önüne dizmek istiyorum baharda.
Bazen sıra sıra uzun ripple örgüye ara verip, birkaç motif yapıyorum. Motifler birleştirilmeden sadece yuvarlak kısmının örülmesi çok hızlı oluyor aslında. Benim yaptığım kare motiflerden daha az oyalayıcı gibi geldi bana.
Ben yastığımı kuzuya kaptırdım. "Anne hadi payyaşayım" deyince minik kitaplık baykuşu bana düştü, yastığı oyun çadırında kullanıyor.

14 Kasım 2011

2011-11-14T01:32:00.001-08:00

Pazar günü tamamladığım renklerimle örgüme kaldığım yerden devam ediyorum. Renkler arasındaki geçişler çok keskin keşke birde ara tonları uygulasalar iplerde, aynı kalınlık ve aynı cins olsun istediğim için farklı marka ve iplerden seçmiyorum farklı tonları, aynı markanın da renk yelpazesi çok sınırlı. Örerken aradığım renklerin olmamasından, dikerken de, istediğim desenli kumaşları bulamamaktan çok dertliyim kısaca.
Çiçekler geçtiğimiz gün Çınar'la kendi kendimize aldığımız geçmiş olsun çiçeklerimiz. Çiçekçiye yeni gelmişti, henüz tomurcuk hepsi, vazo dibine attığımız bakır paralar ve bu tomurcuk hallerin uzun süre vazoda taze çiçek görüntüsünü yaşatmasını umuyorum.

13 Kasım 2011

2011-11-13T08:37:00.000-08:00

Uzun bekleyiş nihayet bu akşam bitiyor. Behzat Ç severler ekran başına. Ripple ile çapraz paralel, artık nasıl gider bilmiyorum ama ben bu kalın iplerle birde böyle beyaz renk hakim, diğer yaptıklarımdan farklı olan bu motiftende başladım. Battaniye buradan. Dökülen yaprak manzaralarını yakalayamamıştık bu yıl, Milli Müdafa Caddesi civarından bol yapraklı o günleri biraz olsun anımsatan bir kare yakaladık.
Evde kapalı olmak kötüydü, hasta olmak ayrı. Bugün dondurucu ayaz çok izin vermesede kısa süreli de olsa dışarı attık kendimizi. Sıkı sıkı giyinsek de donduk tam Ankara ayazıydı.
İyi haftalar...